Interesting knowledge in Thai Language: 2007年5月

FD2rFS 的个人资料Interesting knowledge in...照片日志列表更多

<< 第一页 < 上一页下一页 > 最后一页 >>

ก่อนจะไปเสก็ต 4 – บทความเพิ่มเติมที่น่าสนใจ

การยืดกล้ามเนื้อก่อนซ้อมกีฬา การออกกำลังกายที่เกี่ยวกับความยืดหยุ่นหรือการเคลื่อนไหวของร่างกาย สิ่งที่สำคัญที่จะต้องคำนึงถึงคือข้อต่าง ๆ ของร่างกาย ถ้าร่างกายมีการเคลื่อนไหวอย่างสม่ำเสมอจะทำให้มีความยืดหยุ่นและเคลื่อนไหวได้มากขึ้น ในการออกกำลังกายต้องมีการยืดกล้ามเนื้อทุกครั้ง

ทำไมต้องมีการยืดกล้ามเนื้อ

เพื่อป้องกันอันตรายที่จะเกิดขึ้นกับข้อต่อ ตลอดจนการบาดเจ็บของกล้ามเนื้อ
เป็นการพัฒนาระบบการทำงานต่าง ๆ ของร่างกาย ให้มีประสิทธิภาพดียิ่งขึ้น ทำให้การออกกำลังกายได้ผลดียิ่งขึ้น
ช่วยในการผ่อนคลายกล้ามเนื้อ หลังการออกกำลังกาย
ช่วยในการลดอาการตึง เกร็ง ของกล้ามเนื้อ
ช่วยในการลดอันตรายที่อาจจะเกิดกับกระดูกสันหลัง

เมื่อกล่าวถึงการยืดกล้ามเนื้อ ก็ทำให้เกิดการเปรียบเทียบว่าใครควรมีการยืดหยุ่นมากกว่ากัน ซึ่งความยืดหยุ่นนั้น มีความเกี่ยวข้องกับการยืดกล้ามเนื้อเป็นอย่างมาก ฉะนั้นเราจึงต้องพูดถึง องค์ประกอบที่มีผลต่อการยืดหยุ่น

การออกกำลังกาย ผู้ที่ออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอจะมีความยืดหยุ่นมากกว่าผู้ที่ไม่ออกกำลังกาย
ความร้อน ถ้าร่างกายเราหรืออากาศรอบตัวเราร้อน จะทำให้เรามีความยืดหยุ่นดีกว่า แต่ถ้าอากาศเย็นหรืออุณหภูมิต่ำ ความยืดหยุ่นในร่างกายเราจะลดลงประ-มาณ 20% ฉะนั้นกีฬาบางชนิด จึงต้องการการยืดกล้ามเนื้อมากเป็นพิเศษ เช่น เสก็ตน้ำแข็ง ว่ายน้ำ การออกกำลังในห้องแอร์
อายุ คนอายุน้อยจะมีความยืดหยุ่นมากกว่าคนอายุมาก ถ้าเราออกกำลังกายสม่ำเสมอตั้งแต่เรายังเด็ก ก็จะเป็นการช่วยเรื่องความยืดหยุ่นได้มาก
เพศ ผู้หญิงจะมีความยืดหยุ่นมากกว่าผู้ชาย
การออกกำลังกายที่ถูกต้อง คือรู้จักยืดกล้ามเนื้อทุกครั้งหลังออกกำลังกาย เป็นการช่วยเรื่องความยืดหยุ่นอย่างมาก
ความสามารถเฉพาะบุคคล ซึ่งไม่สามารถทำได้ทุกคน บางคนอาจมีความยืดหยุ่นมาก ซึ่งไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลใน 5 ข้อข้างต้นก็ได้ ตัวอย่างเช่น บางคนอาจยกเท้าข้างหนึ่งขึ้นสูงถึงศรีษะก็ได้

ต่อไปเมื่อทราบว่าการยืดกล้ามเนื้อมีความสำคัญต่อร่างกายแล้ว ควรทราบว่ามีข้อกำหนดอย่างไรในการยืดกล้ามเนื้อ นั่นคือ กฏในการยืดกล้ามเนื้อ

ต้องสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ช้า ๆ และผ่อนลมออกจนสุด
ห้ามยืดกล้ามเนื้อจนรู้สึกเจ็บ เช่น เมื่อเรายืดจนรู้สึกว่าสุดความสามารถ ก็ควรหยุดอยู่ตรงนั้น ไม่ใช่ฝืนต่อไปจนรู้สึกเจ็บ เพราะจะเกิดการบาดเจ็บ เรายืดกล้าเนื้อเพื่อผ่อนคลายไม่ใช่ทำให้เกิดการบาดเจ็บ
เมื่อยืดกล้ามเนื้อจนถึงจุดสามารถของเราแล้ว ให้หยุดอยู่ตรงนั้นประมาณ 15-30 วินาที แล้วจึงกลับที่เดิม
ควรมีการยืดกล้ามเนื้อก่อนและหลังออกกำลังกาย
ห้ามกระตุกหรือโยกตัวขึ้นลงขณะยืดกล้ามเนื้อเด็ดขาด
ระวังช่วงหลังของร่างกาย เช่น ท่าสะพานโค้ง ถ้ารู้สึกเจ็บไม่ควรทำ

บทความสาระน่ารู้ โดย ผ่องใส เจริญสมบัติ

2007/5/25 23:46 | 添加评论 | 固定链接 | 写入日志 | ก่อนจะไปเสก็ต

:O โฆษณาคั่นรายการ... ;D

ขอมีโฆษณาคั่นรายการสักนิดนะ แต่อันนี้ดูแล้วฮาดี

2007/5/24 0:04 | 添加评论 | 固定链接 | 写入日志 | ความบันเทิง

ก่อนจะไปเสก็ต 4 – off-ice

ส่วนนี้จะเขียนเรื่องของการอบอุ่นร่างกายก่อน-หลังการเสก็ตและการออกกำลังในเวลาที่ไม่ได้ไปเสก็ต เวลาที่นักเสก็ตไม่ได้เล่นเสก็ตก็จะมีโปรแกรมออกกำลังต่างๆเพื่อรักษากล้ามเนื้อให้คงความแข็งแรงหรือแข็งแรงยิ่งขึ้นด้วย จะเรียกว่า off-ice (เพราะเราจะซ้มกันบนพื้นที่ไม่ใช่น้ำแข็งไง) ก็คงจะเหมือนกับนักร้องที่ต้องไปลงคลาสเรียนเต้นเพิ่มน่ะแหละ แต่ต่างกันตรงที่ ถ้ารวยหน่อยก็ลงเรียนเป็นคลาสไปเลย แต่ถ้าไม่อยากจ้าง ทำเองได้นะถึงจะได้ไม่ครบ... แต่ลงคลาสแบบนั้นก็ใช่ว่าจะครบหรอกนะ มาหัดกันเองดีกว่า แต่ถ้าลงเรียนกับโค้ชที่ดีๆเค้าจะแนะนำหรือช่วยฝึกส่วนนี้ให้เองเวลาที่เค้าว่างๆอยู่แล้ว (ถ้าเค้าคิดเงินก็เผ่น!!—เปลี่ยนโค้ชเหอะ แบบเนี้ยเค้าเรียก งก แล้วล่ะ) การ Off-ice มักจะเน้นไปที่การเสริมกล้ามเนื้อให้แข็งแรงซะมากกว่าซึ่งจะเหมาะมากสำหรับนักกีฬาเสก็ต หรือคนที่เอาจริงเอาจังกับการเล่นเสก็ตเพื่ออกกำลัง (ตรงไหน!!) แน่นอนว่ามันไม่ต่างกับการเล่นเวทอะนะ เพราะฉะนั้นเราจะไม่พูดถึงมากไปกว่าชื่อท่าและคำแนะนำที่ว่าให้ผู้เชี่ยวชาญเค้าดูแลให้ แค่นั้น

ข้อดีและประโยชน์ของการทำ off-ice

ลดการบาดเจ็บที่จะเกิดขึ้นจากการที่ร่างกายไม่พร้อมที่จะซ้อมหนักๆ และการเจ็บกล้ามเนื้อ (กระโดดที่เราคิดว่าไม่หนักน่ะ ร่างกายที่วอร์มมาไม่ดีจะทำเอาเจ็บง่ายๆนะ)

ทำให้เรารูว่าร่ายกายทำอะไรได้บ้าง ทำให้ท่าทางหรือลีลาในการเสก็ตดูดีขึ้น

ได้ท่าแปลกๆ (เช่น เบลแมนอะไรแบบนี้)

ก่อนลงเล่น-ซ้อม

มันคือการอบอุ่นร่างกายก่อนที่จะลงไปซ้อม(เล่น)ในลานน้ำแข็ง เคยเห็นพวกฮอกกี้ซ้อม และซ้อมแข่งกันด้วย โหดว่ะ ฝึกโหด... แต่เชื่อเลยว่าคนไทยก็เจ๋งนะเว้ย ฮอกกี้หลายคนที่เล่นแบบฟิกเกอร์ได้ด้วย! เปลี่ยนมาเล่นฟิกเกอร์มั้ยพี่!! สนุกนะ ;) มาเข้าเรื่องของกลุ่มเสก็ตลีลาต่อ ซึ่งเราก็จะเอามาลงให้แบบฉบับของเราเอง อ่านมาแล้วงงเพราะแต่ละอันมันก็แบ่งไม่เหมือนกัน เราจะแบ่งตามความเข้าใจของเราเอาแล้วกันนะ อันนี้เป็นพาร์ตแรกสำหรับคนทั่วไปที่อยากเล่นเสก็ตเพื่อออกกำลัง

กระโดดเชือก 50-100 ทีต่อกัน + ขาเดียวข้างละ 5 – 10 ห้ามกระโดดแบบอู้งาน คือ โดดช้าๆ ต้องโดดค่อนข้างเร็วด้วยนะ (อันนี้ตำรากรู เพราะไม่ใช่นักกีฬา ขนาดนั้น แต่เรื่องกระโดดเร็วๆไม่ได้โกหก เพราะเห็นเค้าทำกัน เลยทำตาม เอ่อ แต่ก็ไม่เคยเห็นใครที่เล่นเก่งแต่ดันกระโดดเชือกแบบช้าๆนะ) แต่ถ้าเอาตามตำราของอเมริกา จะมีอันอื่นให้ทำอีก แต่เลือกได้ว่าจะทำอะไรกี่นาทีรวมแล้วต้องครบ 5-8 นาที หรือถ้ากระโดดเชือกอย่างเดียวก็โดดไปสิ (จะไหวมั้ยล่ะนั่น นับดูเองก็ได้ว่าถ้าเราโดด 100 ครั้งใช้เวลากี่นาที แล้ว 5-8 นาทีเนี่ย กี่ครั้ง บอกเลยว่า เกิน 100 แน่นอน) วอร์มหลายๆท่าจะดีกว่านะ เฉลี่ยกันไป

วิ่งรอบลาน สัก รอบสองรอบ เด็กไทยเค้าทำกันแบบนั้น แต่เปิดดูเว็บลานเสก็ตต่างประเทศเค้ามีลู่วิ่งให้ด้วยอะ

กระโดดสลับขากับบันได ตอนเด็กๆน่าจะเคยเล่น หรือที่เด็กๆชอบเล่นกันน่ะ

Cariocas วิ่งไขว้ขาไปด้านข้างสลับขาหน้าหลังแต่จะบิดแต่ช่วงสะโพกลงไป

Stretching หรือ Flexibility (บางตำราพวกนี้คือ General Activities)

มันคือการยืดเส้นยืดสายนั่นเอง ไม่อยากจะบอกเลยว่าท่าพวกนี้เราทำเป็นบางท่าเอง อิอิ แต่จะทำเยอะก็เวลาเฮี้ยนๆ แบบอยากออกกำลังแบบเต็มสตรีมเท่านั้นแหละ ถ้าอยู่ลานเสก็ตเราไม่ทำหมดหรอก ไม่ทันได้เล่นก็หมดเวลากันพอดี และด้วยพื้นที่ในลานไม่ซัพพอร์ตท่าประเภทที่ต้องนั่งบนพื้น... (ขี้เกียจแบกเสื่อไปน่ะดิ แค่รองเท้าก็จะตายแล้ว เอสพีเทอริรุ่น KT-2 หนักซ้า 2-3 โล เอ้ง!) ท่าที่เราทำจะเป็นท่าที่จะใช้ในลานเลยมากกว่านะ แต่ไหนๆก็เปิดเสปซเพื่อการนี้โดยเฉพาะแล้ว ก็จะลงให้เยอะที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้วกันนะ อาจจะมีบางส่วนที่เอามาจากนอกตำราที่เรามีด้วย (อย่างที่บอก เว็บเกี่ยวกับพวกนี้มีเพียบหาอ่านได้ หมายถึงเว็บที่ไม่ได้เป็นภาษาไทยน่ะ มันกีฬาบ้านเราซะที่ไหน ถ้ามวยไทยล่ะว่าไปอย่าง ใช่มั้ยล่ะ – แต่อีกหน่อยคงมีมวยไทยออนไอซ์มั่งล่ะเนอะ... ถ้าชั้นหาภาษาไทยเจอก็คงจะไม่ทำหรอก รึใครมีเอามาลอกหน่อยดิ๊ขี้เกียจพิมพ์เอง เมื่อยมือ – อืม แต่ถึงมีก็คงเป็นคนละไสตล์กับที่เราทำล่ะนะ เพราะเราเน้น ฮา คู่กับสาระไปด้วย เล่าจากประสบการณ์ทั้งหนุกหนานและชีช้ำจากการเล่นกีฬา – ตอนขี่ม้ากรูก้อเป็นไม่งั้นคงไม่หนีมาเล่นเสก็ตหรอก.. เอ๊ะ ยังไง) มา มา เข้าเรื่องต่อ ท่าที่นิยมและจำเป็นในการวอร์มร่างกายก่อนซึ่งควรจะทำทุกครั้ง และบางท่าต้องทำอีกรอบหลังจากเล่นเสร็จด้วย แต่เท่าที่เราอ่านเนี่ยหมด session ไม่รู้ว่ามันคือรอบที่รถไถน้ำแข็ง (Zamboni) ลงมาไถๆลานรึเปล่านะถ้าใช่ ระหว่างที่รถเค้าลงไปเดินเล่นในลานมั่งเนี่ย ถ้าถอดรองเท้าวอร์มด้วยน่าจะดี รอบของรถเค้าเล่นเค้าได้เล่นแค่ 15 นาทีถึง ครึ่งชั่วโมง ก็พอวอร์มได้ สองสามท่าเลยนะ หรือจะแค่ถอดรองเท้ากระโดดนิดๆหน่อยๆ วิ่งเบาๆไปเข้าห้องน้ำ หลังจากอั้นไว้นานจนกระโดดในลานไม่ขึ้นเพราะกลัวเสียเวลาซ้อมก็ได้ (ไม่ได้ตั้งใจเสียดสีใครนะ ใครจะรับก็รับไป เหอๆ)

ท่าพวกนี้มันก็คือท่าอบอุ่นร่างกายก่อนที่จะเข้าโปรแกรมออกกำลังของพวกนักเสก็ตนะ แต่อย่างเราๆก็สามารถทำได้เหมือนกัน ขอเอามาลงแค่บางท่านะ อ่อ แล้วก็อาจจะมีเพิ่มมาให้อีกนิดๆหน่อยๆ

(Neck Circles) ท่าหมุนคอไปรอบๆเป็นวงน่าจะเคยเรียนมากันบ้างแล้วสมัยเด็กๆ อันนี้เป็นท่าวอร์มมาตรฐานก่อนเล่นกีฬาไม่ว่าจะเป็นกีฬาอะไรก็ช่าง อ่อ หมุนคอเบาๆนะ ไม่งั้นระวังคอหลุดไม่รู้ด้วย!! อิอิ
(Arm Circles) เหวี่ยงแขนหน้าไปหลัง หรือหลังไปหน้าเป็นวงทำทั้งสองข้างไปพร้อมๆกันเลยก็ได้ ประหยัดเวลาดี
(Single-arm Pull) แขนข้างนึงเหยียดไปด้านข้างทางแขนอีกข้างนึง แล้วข้างที่ไม่ได้เหยียดน่ะ ยกขึ้นมาล็อกแขนอีกข้างดึงเข้าหาตัว ท่านี้ ไหล่ข้างที่เหยียดแขนจะตึงๆนะ ทำอีกข้างด้วยล่ะ
(Overhead Triceps Pull) ยกแขนขึ้นตรงๆเหนือหัวพับข้อศอกลงแขนข้างนึงอยู่บนแล้วใช้มือดึงศอกของแขนอีกข้าง อันนี้ต้นแขนจะตึงๆแทน ทำทั้งสองข้างเช่นกันนะ
(Crossed-leg hamstring stretch) ยืนไขว้ขาแล้วค่อยๆก้มตัวลงเอามือแตะพื้นค้างไว้นิดนึง แล้วขึ้นมาไขว้ขาไปอีกข้างทำแบบเดียวกัน
(Single-leg quad pull ยืนตรงพับขาขึ้นไปข้างหลังข้างนึง เอามือดึงให้ติดก้นที่สุด ค้างไว้แป็บนึง เปลี่ยนข้างด้วยล่ะ (ทำข้างเดียวเดี๋ยวขาก็ใหญ่ข้างเดียวหรอก อิอิ)
(Straddle sit-n-reach) นั่งแยกขาถ้าแยกได้ 180 เลยจะดีมากๆ แล้วเอียงตัวก้มไปแตะเท้าด้านข้าง ขึ้นมาหันไปแตะอีกข้างด้วย
(Pike reach) นั่งเหยียดขาทั้งสองข้างไปด้านหน้า ก้มตัวลงเอามือแตะปลายเท้า
ท่าดึงขานอนหงายจะวางขาเหยียดหรือจะงอเข่าขึ้นมาก็ได้ ยกเข่าหรือยกขาขึ้นข้างนึง เอามือดึงให้ลงมาติดตัวมากที่สุด
(Back Extension) ท่ายืดหลัง นอนคว่ำวางมือไว้ข้างไหล่ ดันตัวขึ้นให้หลังพับไปด้านหลังมากที่สุด อันนี้ทำที่ลานเราจะเกาะขอบลานเอา แล้วแล้วแอ่นไปด้านหลังคล้ายๆทำสะพานโค้งน่ะแต่ไม่ลงขนาดนั้นนะ
ซิทอัพ น่าจะรู้กันดี นอนหงายตั้งเข่าขึ้น เอามือรองไว้ใต้หัว เกร็งท้องยกตัวขึ้นทำประมาณ 10-12 ครั้ง สัก 2-3 เซ็ท
อีกท่านึงที่เป็นที่นิยมเช่นกันคือท่าย่อเข่าไปด้านข้าง คือยืนกางขากว้างๆ (กว้างกกว่าไหล่ไปหน่อยให้ย่อลงแล้วขาข้างนึงเหยียดตรงไปได้อะ) ย่อเข่าไปข้างใดข้างนึงก่อน ย่อลงให้สุดจนรู้สึกว่าขาอีกข้างซึ่งจะเหยียดตรงไปด้านข้างมันตึงๆหน่อยๆ ค้างท่านี้สักพักแล้วโยกตัวขึ้นไปอีกข้างต่อทำแบบนี้ข้างละ 12 ครั้ง
ถ้าคิดว่าตัวออ่อนพอหรืออยากจะตัวอ่อนนะ ท่านี้ถ้ามีเพื่อนช่วยจะดีมากๆ คือ เกาะขอบลาน ถอยขาออกมาให้ตัวขนานพื้น เตะขาไปข้างหลังให้สูงที่สุด หรือจะยกเฉยๆก็ได้ถ้ามีคนดันเอาไว้ให้ทำทั้งสองข้างนะ ถ้าไม่มีเพื่อนช่วยมีอีกวิธี พาดขาข้างนึงบนขอบลานเหยียดไปด้านหลังนะ (ระวังไปเตะคนที่กำลังหัดเดินอยู่ด้วยนะ เดี๋ยวเค้าจะหัวทิ่มเอาเพราะไม่มีที่เกาะ อิอิ) ดันตัวไปด้านหลังพร้อมๆกับขาที่เหยียด ขาทั้งสองข้างจะตึงทั้งคู่นะ ค้างไว้แป็บนึงก็เปลี่ยนมาทำอีกข้างด้วยล่ะ แล้วถ้าให้ดี ทำแบบเดียวกันนี้แหละ แต่ยกขาไปด้านข้างแทนด้วย

เพิ่มเติมสำหรับคนที่เล่นแบบไม่ได้เอาจริงเอาจังมาก

ถ้าขับรถไปเองก็เลือกจอดที่ไกลๆแล้วเดินเข้าไปในลานก็เป็นการวอร์มอัพอีกวิธีได้เหมือนกัน ซึ่งถ้าเดินทางไปเองอยู่แล้วก็คงไม่ต้องเดือดร้อนมากกับการวอร์มด้วยวิธีนี้นะ (ช่วงก่อนแข่งเคยวิ่ง-กระจุยกระจาย-จากป้ายรถเมล์ไปถึงลาน เพราะจะถึงเวลาซ้อมตามตารางที่ลงไว้ เหนี่อยว่ะแต่โคตรได้ผลเลย) ก่อนใส่รองเท้าก็นั่งยืดขาออกไปขานึงหมุนข้อเท้าเป็นวง ทำทั้งสองด้าน พอใส่รองเท้าแล้วก็เดินย่อเข่าเหมือนอย่างที่ทำ Crossover ในลาน ท่านี้อาจจะดูตลกๆแต่มันก็ช่วยให้รู้สึกสบายขึ้นเวลาวิ่งในลานจริงๆ แล้วที่สำคัญคือว่าควรจะยืดหลังจากเล่นเสก็ตด้วยนะ ถึงจะไม่ไดเล่นจริงๆจังมากก็ทำได้ ทำไปเถอะ แล้วก็วิ่งรอบลานสักรอบสองรอบด้วยจะดีมั่กๆ

Specific Activities

Plyometrics คือการ off-ice แบบที่ใช้การกระโดดเป็นหลัก เน้นการเคลื่อนไหวที่รวดเร็ว ช่วยให้กระโดดได้สูงและไกลขึ้น ซึ่งอันล่างที่เอามาลงให้นี่คิดว่าน่าจะอยู่ในกลุ่มนี้ด้วย

(Double-Leg Lateral Jumps) กระโดดขาคู่ – ยืนกางขาเล็กน้อย ย่อเข่าลง และกระโดดขึ้นให้สูงที่สุดเท่าที่จะทำได้โดยรักษาช่วงลำตัว (ไหล่ถึงสะโพก) ให้เป็นสี่เหลี่ยมเอาไว้ คือตรงๆนั่นแหละ

(Single-Leg Skip Bounds) กระโดดเตะเข่า – กระโดดขึ้นโดยใช้การเตะเข่าขึ้นไปและเหยียดออกเร็วๆ ลงมาด้วยเท้าข้าที่เตะขึ้นไปและเปลี่ยนขาเร็วๆในท่า check out

(Simulated Axel Takeoff) กระโดดท่าขึ้น Axel Jump – คล้ายๆกับการเตะเข่าขึ้น คือ เตะเข่าข้างที่เป็นขาหลักหรือแกนหมุนขึ้นไปแต่ลงอีกข้าง ง่ายคือเป็นท่าวอร์มที่เอาใว้ให้ฝึกจังหวะขึ้น Axel เฉยๆ

(Double-Leg Quarter Air Turns) กระโดดหันด้วยขาคู่ – ยืนกางขาพอประมาณ ย่อเข่าและกระโดดขิ้นตรงๆและหันไปข้างใดข้างหนึ่ง 90 องศา และกระโดดหันกลับมาเท่าเดิม จากนั้นทำแบบเดิมแต่หันเพิ่มอีกทีละ 90 องศาจนครบ 1 รอบพอดี ท่านี่ทำแค่ครั้งเดียวพอนะ เอาใว้ช่วยในเรื่องหมุนกลางอากาศไง

(Double-Leg Diagonal Quick Jumps) กระโดดขาคู่ สปริงตัวด้วยช่วงปลายเท้าเร็วๆ ไปด้านข้าง ซ้าย-ขวา

(Single-Leg Lateral Stride Jumps) การกระโดดแบบก้าวจากซ้ายไปขวา หน้าไปหลังเป็นสี่มุม

คราวนี้จะเป็นท่าที่จะใช้ในลานจริงๆด้วยและสำหรับคนที่เล่นมาได้ระดับนึงแล้วด้วยอะนะ ใช้เวลาวอร์ม 15-18 นาทีนะ (ในตำราบอกเป็น เราว่าน่าจะหมายถึงว่าคนที่เล่นเสก็ตจนถึงอีกระดับนึงแล้วนะ)

Dry Land Axel Jump – อาจจะเริ่มจากท่า Waltz Jump (ให้ชัวร์ๆ) ก่อนแล้วค่อยเพิ่มเกลียวนะ ท่านี้ควรจะเคยเรียนมาก่อนด้วยนะ เพราะมันละเอียดมากกว่าที่คิดเลยล่ะ ซึ่งมันจะช่วยได้มากถ้าวอร์มดีๆ เวลาเราเล่นท่านี้ทีไรได้เทคนิคเพิ่มมาทุกที แล้วก็เป็นท่าที่จะทำผิดจนกลายเป็นความเคยชินได้มากๆเลย
Dry Land Loop Jump – ที่เราเอาอันนี้แยกออกมาเพราะมันขึ้นไม่เหมือนกัน
(Dry Land) Flip/Lutz Jump – นี่ก็ด้วยที่ขึ้นอีกแบบ ขึ้นด้วยปลายเท้าขาข้างที่จะเป็นแกนหมุน=ขวา (ในลานจะใช้ Toe Pick)
(Dry Land) Single Jumps – ท่ากระโดดทุกท่าที่ร่ำเรียนมานั่นแหละ ถ้าไม่มั่นใจว่ากระโดดถูกแล้ว ชัวร์แล้วก็วอร์มท่าพวกนี้นอกลานด้วยจะช่วยให้ร่างกายจำจังหวะได้ดีขึ้นแล้วจะได้ไม่พลาดเวลาไปกระโดดในลานจริงๆ
(Dry Land) Double Axel Jump – สำหรับโปรๆทั้งหลาย จะวอร์มท่านี้กันด้วยก็ไม่มีไรมากแค่เพิ่มจาก Axel มาอีกรอบเอ๊ง!!
(Dry Land) Double Loop Jump – แค่เพิ่มจาก Loop Jump มาอีกรอบเอง...

อันนี้ส่วนตัวนะ... เราจะวอร์มท่าแลนดิ้งด้วยเนื่องจากว่าเราเป็นคนที่กระโดดแล้วลงไม่เคยดีเลย!! (ไม่รู้เหมือนกันว่าปั่น 2 รอบเข้าไปได้ไง) ลองไปดูในรูปอนิเมชั่นเอาแล้วกัน ท่าคือยืนไขว้ขากันโดยขาซ้ายไขว้มาวางด้านหน้าขาขวา (ถ้าเป็นคนที่กระโดดแบบปกตินะ คือ... โดดหมุนไปทางซ้าย) แต่ถ้าเป็นคนที่ถนัดกระโดดหมุนไปทางขวาก็เอาขาขวาไขว้ไปข้างหน้าขาซ้ายแทน หรือจะทำทั้งสองด้านเลยก็ดีนะ จากนั้นคือเช็คเอาท์ (Check Out) ยกขาที่ไขว้ออกแล้วคล้ายๆกับถีบไปด้านหลัง เฉียงๆไปด้านข้างหน่อยๆนะ แขนทั้งสองกางออกไปด้านข้าง ตำแหน่งแขนมีอีกแบบด้วยคือ ตอนเก็บมือให้เก็บไปอยู่ทางขวาหน่อยๆ และเวลากางแขนก็ข้างขวากางไปด้านข้างส่วนข้างซ้ายเหียดตรงไปข้างหน้า เหตุผลคือ ลองเก็บมือไปทางขวาแบบที่บอกเร็วๆตอนจังหวะที่กระโดดและหมุนสักรอบดูดิแล้วจะรู้ว่ามันมีผลยังไง... ส่วนอันหลังเป็นมือที่จะปล่อยออกตอนแลนดิ้งเพื่อให้ทรงตัวได้ อันนี้ก็มีผลมากๆถ้าเล่นในลานโดยเฉพาะท่าที่ต้องกระโดดขึ้นต่ออีกรอบ อีชั้นจึงแนะนำว่าควรจะทำให้ชินซะตั้งแต่นอกลานไปเลย และอีกแบบที่ทำก็แค่ย่อเข่าลง กระโดด และเพิ่มหมุนกลางอากาศอีกสักรอบสองรอบ ถ้าเริ่มด้วยการยืนแยกขาเล็กน้อยก็ไปไขว้ตอนที่กระโดดขึ้นไปแล้วหมุนก็ได้ จะได้ความรู้สึกอีกแบบ... ล้ม!! ยัง ยัง มันไม่น่ากลัวมากนักถ้าเทียบกับ พุ่งไปซ้ายทีขวาทีถ้ากระโดดขึ้นไปไม่ตรง และข้อเท้าอาจพลิกได้ถ้าลงไม่ดีเช่นเดียวกัน ดังนั้นแนะนำว่าอันนี้ที่กระโดดหมุนด้วยเนี่ยควรจะมีพื้นมาค่อนข้างดีด้วยนะ อีชั้นเล่นมาหลายปีซ้อมท่านี้ยังพุ่งเลยเหมือนกัน ถ้าให้ดียิ่งขึ้นควรจะเล่นบนพื้นนิ่มๆหน่อยเวลาล้มจะได้ไม่เจ็บ และหาที่กว้างๆด้วยเผื่อไว้เวลาพุ่งจะได้ไม่ไปโขกโดนอะไรสักอย่าง (เดี๋ยวของมันพัง!!) แล้วก็มีท่าสไปรัล (Spiral) อันนี้ก็จะคล้ายๆท่าโยคะ ถ้าเคยเล่นโยคะจะรู้ดี คือ ตัวและขาเหยียดตรงขนานพื้น แต่ต่างกันตรงที่ มือโยคะจะยื่นไปข้างหน้าใช้มะ ส่วนสไปรัลเนี่ยมือจะอยู่ข้างๆ แล้วขาก็จะยกสูงกว่านั้นก็ได้ ยกได้เป็นเส้นตรงก็ทำเลยนะ จะเกาะขอบลานเอาก็ได้ กับอีกท่าที่เริ่มจะเป็นที่นิยมแล้วท่าจะกลายเป็นท่าบังคับอีกไม่นานคือท่าแบบเบลแมนสปิน ดึงขายกขึ้นให้สูงกว่าหัวซึ่งเรียกว่าขาเนี่ยเกือบจะเป็นเส้นตรงเลย ตัวจะพับแบบดูน่ากลัวๆหน่อยนะ พวกนี้คือท่าที่เราวอร์มเพิ่มมาเองนะ แต่จะทำด้วยก็ไม่ว่ากัน เพราะเดี๋ยวนี้เค้าก็ทำกันทั้งนั้นแหละ

Strength Training/Weight Training อันนี้แหละคือการเล่นเวท ต้องอยู่ในความควบคุมของโค้ชหรือผู้เชี่ยชาญนะจ๊ะ อย่าเล่นซี้ซั้วนะเว้ย เดี๋ยวได้กล้ามที่มากเกินพอดีมาแล้วจะแย่เอา เล่นเสก็ตสวยยังไงก็ดูน่าเกียดได้นะ เหอๆๆ อุปกรณ์ที่ใช้คือ ก้านยกน้ำหนักอะ คิดดูว่ามันจะหนักแค่ไหน ถึงบอกไงว่าต้องมีคนดูแลด้วย อธิบายไม่ถูกอะไว้จะพยายามอธิบายและ ทำอนิเมชั่นให้แทนอะนะ คอยติดตามด้วยล่ะ

Hang Pull
Back Squat
Bent-Knee Dead Lift
Heel Raise
Push Press
Hang High Pull

เราทำสรุปพวกท่าออกกำลังที่ช่วยเสริมกล้ามเนื้อสำหรับท่ากระโดดและท่าหมุนต่างๆจากซีดีสอนเสก็ต ISU Skating Technics เอาไว้ มี 2 หน้า อุปกรณ์มีดัมเบลกับบอลลาสติกที่ใช้เล่นโยคะ (กดดูแผ่นสรุป)

ตำเตือน ถ้าบัลเล่ต์มีผลข้างเคียงทำให้ข้อเท้าอักเสบแล้วล่ะก็ ผลข้างเคียงของการเล่นเสก็ตคือมีปัญหาที่เข่าแน่นอน แล้วแต่ว่าจะเข่าหลุดหรือเข่าอักเสบ อะไรประมาณนี้ ซึ่งทำให้การเล่นกีฬาชนิดนี้แล้วเมื่อยขาหรือปวดขากลายเป็นเรื่องธรรมดาๆไปเลย วิธีที่เซฟที่สุดคือการวอร์มอัพก่อนเล่นดีๆ วอร์มให้พอเหมาะกับร่างกายและระดับความสามารถ ทั้งความสามารถของร่างกายกับระดับความสามารถในการเล่นเสก็ตด้วย ดังนั้นท่าวอร์มอัพหรือ off-ice บางท่าไม่จำเป็นต้องทำนะ เพราะหลายๆท่าต้องอยู่ในความควบคุมของผู้ที่เชี่ยวชาญเรื่องนี้เท่านั้น (ก็พวกที่ต้องใช้เวทอะ)

ฝึกการทรงตัว (Balance) ส่วนอันสุดท้าย เราว่าน่าจะอยู่ในกลุ่มการฝึกการทรงตัวนะ ซึ่งมี Sport Cord – อุปกรณ์จะคล้ายๆยางยืดยาวๆอะ ต้องมีคนช่วยนะ (รึไม่ต้องวะถ้าหาอะไรมาหนีบอีกด้านได้ อิอิ – ตามแบบฉบับของคนที่ไม่มีปํญญาจะจ้างโค้ชมาดูแลส่วนนี้ให้ไง)

Axel Takeoff (ไม่กระโดดนะ) ให้ยางดึงจากข้างหลังนะคล้องไว้ที่ข้อเท้าข้างที่เป็นแกน แล้วเตะเข่าข้างที่คล้องเนี่ยแหละขึ้นสูงๆตามด้วยเขย่งข้างที่ยืนอยู่ขึ้น
Leg Pull-Through คล้องยางที่ข้อเท้าข้างที่เป็น Free Leg (ขาที่ไม่ใช่แกนอะ) ยางจะดึงไปด้านหน้านะ ให้เก็บขาข้างที่คล้องเข้ามาเป็นท่าเกลียว (ขาไขว้กัน)
In-Air Rotation Position and Check-Out ดูอนิเมชั่นท่า Check-Out 1 เอานะ
Arms Check-Out with Sport Cord หาหลักที่สูงหน่อยนะ คล้องข้อมือสองข้างเก็บมือไขว้กันหันหน้าเข้าหาหลักที่เอาสายพาดไว้อะ ยืนห่างๆให้รู้สึกว่ายางมันดึงออกมา แลวท่าต่อมาคือกางแขนออก (ท่า Check-Out)
+Arms Check-Out with Dumbbells ทำแบบข้างบนนะแต่เปลี่ยนจากยางยืดมาเป็นดัมเบลล์ซึ่งตามแบบฉบับของเราๆที่ไม่มีปัญญาจะซื้อ หรือไม่รู้ว่าซื้อมาแล้วจะใช้คุ้มมั้ยก็ใช้เป็นขวดน้ำแทนไปก่อน ยกเสร็จเหนื่อยก็ดื่มซะเลย... ดีมั้ยล่ะ (แล้วดัมเบลล์มันกินได้มั้ยล่ะนั่น ใช่มะๆ—งก)

Special Equipment - ทำยางยืดที่ว่านี่เองมั้ย ก็แค่เอายางรัดของนี่ล่ะหลายๆเส้นต่อ 1 ข้อมาคล้องต่อกันเหมือนทำยางกระโดดน่ะแหละ เอายาวสักเมตรกว่าๆก็พอ ให้ข้างนึงเอาให้มันพันกับเสาได้สักรอบแล้วอีกข้างก็พันข้อเท้าได้สักรอบ ถ้าคิดว่าจะทำคนเดียวแบบไม่มีคนจับให้อะ ถ้ามีคนจับให้แล้วดันทำยางมาสั้นๆจะไปเตะโดนเค้าเอาน่ะสิ เว้นแต่ว่าอยากเตะคนอยู่แล้ว เอ๊ย ไม่ใช่ๆ!! - ไม่ดี ไม่ดีเดี๋ยวเค้ารู้ทัน อิอิ (นอกจากจะไม่มีปัญญาจ้างโค้ชแล้วยังไม่มีปัญญาจะซื้ออุปกรณ์ที่ว่ามาอีกต่างหาก แต่เอาวะ เพราะแค่ค่ารองเท้าก็หมดตูดแล้วว่ะ ไม่กี่หมื่นเอ๊ง!! T-T)

ตัวอย่างโปรแกรมออกกำลัง (Sample off-ice Program)

ว่ายน้ำ วิ่ง หรือขี่จักรยานครั้งละครึ่งชั่วโมงสัปดาห์ละ 3 ครั้ง
Strength Training อาทิตย์ละครั้ง แต่ถ้าอยากทำอาทิตย์ละ 2 ครั้งต้องเว้นช่วงระยะเวลา 2 วันนะไม่งั้นจะล้าเอา แทนที่จะดีกลับแย่ลงไม่รู้ด้วยนะ
Stretching ยืดตวยืดขาแบบจริงๆจังๆแค่อาทิตย์ละครั้งก็พอ (ต้องใช้เวลานานด้วยนะ สัก 1-1½ ชั่วโมงอะ) แต่ถ้าเล็กๆน้อยๆอย่างยืดขาให้เหยียดได้ 180 เนี่ยจะทำทุกวันก็ไม่มีใครว่าอะไรนะ
พวกคลาสเสริมอย่าง บัลเล่ต์ โยคะ Pilates อะไรแบบนี้ก็แล้วแต่ว่าอยากจะลงไว้เยอะแค่ไหน แต่อาทิตย์ละครั้งก็พอ (แบบงกๆ – ซื้อหนังสือหรือวีซีดีสอนโยคะมาฝึกเอาเอง แต่บัลเล่ต์เนี่ยคงต้องไปลงว่ะ ถ้าไม่ซีเรียสมากว่าต้องมีคนคุมนะ ก็ลงสักคลาสสองคลาสเอาเทคนิค เอาท่าทางให้ถูกแล้วมาฝึกเอง... อิอิ)

ปล.1 กรุณาใช้วิจารณญาณในการรับชมด้วย!! เพราะถ้าคิดจะเป็นนักเสก็ตจริงๆเนี่ยอย่างกนะเว้ย บอกไว้ก่อนเลยไม่งั้นจะได้ดับก่อนรุ่ง

ปล.2 ท่าไม่ได้มีแค่นี้แต่บางอันเราอ่านไม่เข้าใจ บางอันก็ไม่ได้จำเป็นขนาดนั้นที่จะต้องทำหรือมันเป็นท่าเฉพาะจริงๆที่ไปลงเป็นคลาสเอาจะดีกว่า และโปรแกรมพวกนี้โค้ชหรือทีมงานของนักเสก็ตเค้าจะจัดให้เป็นรายบุคคล แน่นอนว่าโปรแกรมจะไม่เหมือนกันทุกคนเสมอไปอะ เลยลงให้คร่าวๆนะ

2007/5/21 20:32 | 添加评论 | 固定链接 | 写入日志 | ก่อนจะไปเสก็ต

ก่อนจะไปเสก็ต 3 – เรื่องควรรู้เกี่ยวกับรองเท้าและเบลด

รองเท้าเสก็ต

รองเท้าเสก็ตลีลาหรือ ฟิกเกอร์เสก็ตจะมี 2 แบบนะ

แบบแรกเรียก Recreational Skate จะเป็นรองเท้าแบบนุ่มๆ ใช้ผ้าปนกับหนัง และจะเหมือนใส่รองเท้าผ้าใบหรือรองเท้า Sneakers ที่ใช้ใส่เต้นแจ๊สอะไรประมาณนี้ ภาษาอังกฤษเรียกเป็น Leisure หรือ Soft Skate ซึ่งจะมีเบลดติดมากับรองเท้าอยู่แล้วและราคาถูกกว่าอีกแบบที่จะบอก แล้วรองเท้าแบบนี้จะช่วยให้ไม่เจ็บเท้าสำหรับคนที่มีเวลาเล่นไม่บ่อยและไม่ได้เล่นจริงๆจังขนาดจะเล่นท่าแปลกหรือกระโดด (ถ้าใส่แบบนี้แล้วกระโดดไม่ข้อเท้าคนพลิกก็รองเท้าพังน่ะแหละ ต่อให้เป็นเด็กตัวเล็กๆน้ำหนักเบาก็เถอะนะ)
Traditional Skate หรือรองเท้าเสก็ตลีลาที่เล่นท่าได้เยอะ อันนี้ขอเตือนก่อนเลยว่ารองเท้าและเบลดแต่ละรุ่นมันก็มีความสามารถพิเศษของมันเหมือนกันนะเดี๋ยวจะยกตัวอย่างให้ทีหลัง ขออธิบายก่อนว่ารองเท้าแบบนี้มันจะมีหน้าตาเป็นยังไงก่อนแล้วกัน... คือว่า รองเท้าประเภทนี้มีทั้งแบบที่ติดเบลดมาให้แล้วและแบบที่ซื้อแยกเอาเอง แน่นอนว่าซื้อคู่เลยจะราคาถูกกว่าแต่ไม่ควรจะประหยัดสำหรับคนที่เล่นเกินความสามารถของรองเท้ารุ่นนี้ เพราะที่ขายคู่เนี่ยสำหรับคนที่หัดเล่นแล้วอยากจะเอาจริงซึ่งสามารถใช้รองเท้าแบบนี้ได้จนถึงขั้นที่กระโดดแล้วแลนดิ้งลงด้วยขาเดียวนั่นแหละ (ประมาณ ISI Freestyle 1) หลังจากนั้นก็เปลี่ยนได้แล้วเพราะถ้าเจ็บขึ้นมาคราวนี้ไม่ต้องเล่นกันพอดีเพราะข้อมันจะหักง่ายมาก แต่ถ้าเพิ่งหัดเดินแล้วซื้อแบบแยกเนี่ยไม่แนะนำนะ เพราะคนที่เพิ่งเล่นเนี่ยขาที่ยืนจะเอียงๆซึ่งจะมีผลตอนที่ติดเบลดมากๆ เอาแบบที่เค้าติดมาให้ไปก่อนพอยืนมั่นคง ทิ้งน้ำหนักลงที่ขาถูกต้องแล้วจะซื้อแยกเอาแล้วไปให้เค้าติดเบลดให้อันนี้ถ้าเล่นนานมากๆและซี้ๆกับพี่ที่ขายหรือโค้ชที่ทำเป็นอาจจะขอให้เค้าติดให้ฟรีๆเอา อิอิ (ต้องเล่นมานานแบบว่าเค้าเห็นหน้าประจำนะ ไม่ใช่นานแบบนานๆครั้ง อันนั้นคงโดนตบ) สำหรับคนที่ซื้อแยกเป็นครั้งแรกนะ เวลาเค้าติดเบลดเนี่ยเค้าจะใส่น็อตให้ไม่หมดก็อย่าตกใจไปที่ส้นเค้าจะใส่แค่ 2 ตัว ส่วนหัวจะใส่แค่ 3-4 ตัว ประมาณนี้จำไม่ได้ ใช้มานานแล้ว... ใช้ไปก่อนสัก 2-3 ครั้ง ห้ามกระโดดนะ ยกเว้นกระโดดเบาๆพอได้ หมุนก็เบาๆด้วยล่ะให้เบลดมันเข้าตำแหน่งกลางเท้าของเราจริงๆ (ซึ่งอาจจะไม่ตรงกับเส้นตะเข็บที่หัวรองเท้าหรือกลางฝ่าเท้าเสมอไปนะ เค้าถึงไม่ใส่น็อตให้หมดไง) หลังจากนั้นก้เอาไปติดเพิ่มเป็นอันเสร็จเรียบร้อย ก็ไม่ต้องสะเออะไปกวนเค้าอีกแล้วนะ...

การเลือกเบลด

เบลดคือแถบเหล็กบางๆยาวๆด้านหน้ามีฟันหยักๆ (ที่ทำเราไม่หัวทิ่มเพราะสะดุดฟันมันก็หงายหลังเพราะไปเหยียบหางเบลดตัวเองนั่นแหละ) ที่ติดอยู่ใต้รองเท้าเสก็ตที่เรียกว่า “บูท” ซึ่งอันนี้เนี่ยไม่มีศัพท์ไทยบัญญัตินะ ถ้ามีคงแปลกๆพิลึกๆเอาเป็นว่าทั้งงานเราจะเรียกชิ้นส่วนนี้ที่ทำให้เราโลดแล่นบนลานน้ำแข็งว่า “เบลด” ตลอดงานเลยแล้วกันนะ ยี่ห้อที่นิยมที่สุกมี 2 ยี่ห้อ คือ John Wilson กับ Mitchel King (MK-ไม่ใช่สุกี้นะเว้ย อย่าเข้าใจผิด) ส่วนการเลือกซื้อนั้นต้องดูอะไรบ้าง?

ความโค้งจากหัวเบลดใต้ฟันซี่สุดท้ายจนถึงปลายเบลด (Rocker – เราเรียกปลายเบลดที่ยื่นออกมาจากส้นว่าหางว่ะ เพราะมันเกะกะและทำเอาเราหัวทิ่มมาหลายรอบแล้ว!!) ที่เหมาะสมอยู่ที่ (ขนาดเทียบกับวงกลมที่มีเส้นผ่านศูนย์กลาง) 7 ฟุต
ความลึกของร่อง (Radius Of Hollow) ที่สันด้านที่เราใช้ไหลไปบนลานนั่นแหละ (อันนี้ต้องสังเกตดีๆ หยิบเบลดมา เอาสันที่เราใช้เดินบนน้ำแข็งหงายขึ้นจะเห็นว่ามันเป็นร่องโค้งนิดๆ) ความลึกของร่องที่เหมาะสมเทียบกับวงกลมที่มีเส้นผ่านศูนย์กลาง ¾ นิ้ว ถึง 2 นิ้ว เพราะมันจะไม่เจาะน้ำแข็งลงไปลึกเท่ากับแบบที่ร่องลึก ¼ นิ้ว หรือ ½ นิ้ว นอกจากนี้สันของเบลดเนี่ยก็ยังมีทำมาพิเศษอีก 3 แบบ (ที่นิยมกันนะ) คือ แบบ Parabolic แบบ K-Pick และแบบ K-Pick Parabolic (รวมมันทั้งสองอย่างเลย) อ่อ ถ้าใครช่างสังเกตจะเห็นว่าสันเนี่ยมันจะมีลูกเล่นไม่เหมือนกันด้วยนะ ถ้าดูจากส้นรองเท้าส่วนมากสันมันจะตรงลงมาเลยใช่มะ แต่ก็จะมีบางแบบหรือบางรุ่นที่สันมันไม่ได้ตรงแด่งลงมาแต่มันจะมีร่องบีบสันให้ส่วนที่เราใช้เดินบนลานเล็กกว่าส่วนที่ติดกับรองเท้า (สันแบบ Dovetail และ Slimline) หรือบางรุ่นก็ยังเป็นแบบเหมือนว่าจะตรงลงมาแต่ช่วงเกือบๆปลายสันจะมีโค้งหน่อยๆ (จะเรียกเป็นสันแบบ Tapered)
ชนิดของเบลด หมายถึงว่าจุดประสงค์ของเราจะเสก็ตแบบไหน เช่นถ้าเล่นเสก็ตลีลาแบบทั่วๆไปก็ได้หลายแบบเลย แต่ถ้าอย่างไอซ์แดนซ์เนี่ยเค้าจะเน้นเสต็ป และเล่นกันแบบไปกันเป็นคู่แทบไม่ห่างกันเลยตลอดเพลง เบลดของเค้าจะหางสั้นประมาณว่าเกินส้นรองเท้ามาแค่นิดๆจนเห็นแล้วคิดว่าเกือบจะเท่ากับส้นรองเท้าเลยด้วยซ้ำ
ขนาดหรือความยาวของเบลด จะวัดกันที่ส่วนที่ติดกับรองเท้านะไม่ใช่ความยาวทั้งหมดตั้งแต่ฟันมันจนถึงหาง แล้วก็ไม่ใช่ว่าทุกรุ่นทุกยี่ห้อจะมีทุกไซส์นะบอกไว้ก่อนเลย เพราะฉะนั้นถ้าจะซื้อ วางแผนไว้เลยว่าถ้ารุ่นนี้ไม่ได้จะเอารุ่นไหนแทน คิดไว้หลายๆรุ่นเลย

ตอนแรกที่เราซื้อรองเทาคู่ที่สอง เราไปถามราคาในโปรช็อปที่เมืองไทยตอนนั้นมันอยู่ที่เวิลด์เทรดเก่า (ตอนนี้เป็น Central World Plaza) แบบ ที่สันมันไม่ได้ตรงๆธรรมดานะจะบวกจากราคาปกติไปอีก 1500 บาท ส่วนที่ฮ่องกงเราซื้อเบลดล่าสุดที่เราใช้เป็นรุ่น Phantom Special (ที่สันมันจะเป็นร่องบีบเข้า) ที่ Festival Walk ราคาเนี่ยเท่ากันกับ Phantom ธรรมดาเลย แต่ที่เรางงกว่านั้นคือ ที่อเมริกา เบลดที่สันไม่ใช่แบบตรงลงมาราคาจะสูงกว่าเหมือนกัน ถ้าเรื่อง แบบ Parabolic หรือแบบ K-Pick ก็คนละราคาเป็นเรื่องปกติ

สรุปให้เลยแล้วกันว่าระดับไหนควรจะใช้แบบไหน เฉพาะ 2-3 ยี่ห้อ หรือจะดูชาร์ตเอาก็ได้นะ

เบลด - MK Blade, Ultima บูท – SP-Teri, Reidelle, Harlick, Jackson (มันแยกไม่ชัดอะว่าระดับไหนควรจะใช้อะไร)

รูปของหัวข้อ ก่อนจะไปเสก็ต 1 – อะไรที่ต้องมี รูปนี้รวมทั้งรองเท้าและเบลดทุกยี่ห้อเลยไปดูเอาเองนะว่ามียี่ห้ออะไรมั่งน่ะ

เพิ่มเติมอีกนิด

- ถ้าเท้ากว้าง SP Teri หรือ Super Teri จะเหมาะกว่านะ และถ้าตัวหนักด้วยยี่ห้อนี่ดีสุดๆ (กรูเอง KT-2 สะเออะมาก นึกว่าจะดับเบิ้ลดิบได้ดีเอามาปากดว่าโดดไม่ขึ้น หนัก!! และไม่ได้ว่างไปซ้อมเร้ย...)
- เท้าเรียวยาวก็เหมาะกับ Reidelle (เพราะกรูใส่ไม่ได้ ยัดก็ยัดไม่ลงแล้ว)
- Jackson เนี่ยไม่มีแยกให้ดูว่ารุ่นไหนเหมากับเลเวลไหนว่ะ แต่ถ้าไปถามร้านเค้าจะรู้ ก็งงอยู่ว่ารู้ได้ไงเพราะเราดูในเว็บของรองเท้ายี่ห้อนี้เลยน่ะดิยังไม่มีข้อมูลตรงนี้เลย... รึว่ามีแต่เราหาไม่เจอวะ (คู่เก่าของชั้นเอง พอถอดรองเท้าออกมาเท้าเรียวสวยเชียว... มันบีบซ้า!!)
- SP Teri เป็นยี่ห้อที่มีรุ่นน้อยมากๆแต่มันจะมีจุดที่ต่างคือด้านข้างของรองเท้าที่จะเป็นแบบพลาสติกและแบบหนัง รุ่นที่ด้านข้างเป็นพลาสติกแล้วมันจะขาดง่ายและทำรองเท้าพังไปเลย ถึงมันจะแค่นินเดียวก็เถอะ (เจ๊แจ็ค)
- ต่อให้เปลี่ยนรองเท้าเป็นคู่ใหม่เบลดใหม่แต่ไม่เปลี่ยนรุ่นเบลดที่ใช้จะชินกับรองเท้าใหม่เร็วขึ้น (ไม่รู้จริงรึเปล่านะ) แล้วถ้ารองเท้าไม่เปลี่ยนรุ่นด้วยล่ะ จะชินเร็วขึ้นมั้ย น่าจะเนอะ.. (เจ๊แจ็ค)
- ส้นรองเท้าบางยี่ห้อที่มีชื่อติดแบบเป็นน็อตยึงเนี่ย ถ้ามันหลุดก็อย่าไปดึงนะไม่งั้นพังถาวร!! ควรจะค่อยๆไขออกดีๆ
- รองเท้าสั่งตัดราคาถูกกว่าซื้อและจะเข้ากับเท้าได้เร็วกว่า... แต่ก็ต้องดูด้วยว่าสั่งตัดยี่ห้ออะไร ลองเช็คเอานะ... (ไม่รู้ว่าจะเกี่ยวกับเท้าด้วยมั้ย ว่าถ้าเท้าไม่ปกติจะราคาสูงกว่าอะไรแบบนี้)
- เบลดทีมีหัวจิกเสริมออกมาข้างๆ หรือ K-Pick ถ้าไม่มั่นใจว่าสามารถกระโดดได้ถูกต้องตามเทคนิคมาตรฐานล่ะก็อาจหัวทิ่มได้นะ (เฮียเปาบอกมา)
- Harlick Finalist คู่สุดฮิตของนักเสก็ตหลายๆคน ไม่รู้ว่าทำไม หนักก็หนัก เจ็บก็เจ็บนาน (ชั้นลองมาแร้วแข็งนรก!! หนักกว่า SP อีกและยังไม่ทันได้ลงไปโลดแล่นในลานก็เจ็บแล้ว) น่าจะเป็นเพราว่ามันหนักและเจ็บล่ะมั้ง มันบุเยอะไง บุตัวที่มันจะมาซัพพอร์ตเท้าเรา แต่ไม่แน่ใจว่ามันเกินไปมั้ยล่ะนั่น...

** อยากได้ค่าโฆษณาอะ ** อิอิ

การลองรองเท้าก่อนจะซื้อและการใส่รองเท้า

ลานที่สำโรงเห็นเด็กบางคนเล่นก็เก่งแล้วนะยังให้พ่อแม่ใส่รองเท้าให้อยู่เลย แต่จริงๆควรจะใส่เอง ให้ผู้ปกครองช่วยดึงให้เวลาที่เชือกไม่ตึงหรือดูหลวมๆยังจะดีกว่านะ เพราะเวลาดึงเชือกรองเท้าต้องดึงเข้าหาตัวเราจะง่ายกว่า แน่นพอดีกว่าให้คนอื่นดึงให้ด้วย ตอนที่ใสรองเท้าเนี่ยวางเท้าให้ตั้งตรงก่อนนะค่อยผูกเชือกและเวลาผูกจะผูกที่ช่วงตัวรองเท้าแน่นกว่าข้อ ปลายเท้าเราที่อยู่ในรองเท้าจะกระดกขึ้นลงได้แต่จะหมุนเท้าไปมาไม่ได้นะถ้าหมุนปลายเท้าเป็นวงได้หมายถึงว่าอันตรายนะ เท้าจะลื่นเวลาเล่นหรือเกร็งซึ่งจะทำให้ปวเท้าเอาง่ายๆน่ะสิ อ่อ รองเท้าเสก็ตเนี่ยความยาวจะต้องพอดีกับเท้านะ ใส่แล้วนิ้วเท้าต้องไม่งอและไม่เหลือที่ทั้งหัวรองเท้าและส้นรองเท้า เว้นแต่ว่าถ้าเป็นเด็กเนี่ยคนขายที่ชำนาญจะเผื่อให้อีกนิดเพราะเด็กเท้าจะโตเร็ว

Break in คืออะไร?

Break in คือการปรับสภาพรองเท้าเสก็ตให้เข้ากับเท้าของเรา(และหายเจ็บซักที) ซึ่งเวลาที่เราซื้อรองเท้ามาใหม่ๆเนี่ย หนังมันจะยังแข็งอยู่และก็เป็นรูปตามแม่แบบที่เค้าทำมา นั่นแหละที่ทำให้เจ็บนรก... ส่วนวิธีปรับสภาพรองเท้าก็มีทำกันหลายวิธี

ปล่อยไปตามธรรมชาติ (สำหรับคนที่เล่นทุกวันหรือเกือบจะทุกวัน) ใส่รองเท้าแบบไม่ต้องผูกเชือกจนสุดนะ เว้นตะขอคู่บนสุดไว้ แล้วไม่ต้องใส่เล่นนานมาก แค่ครึ่งชั่วโมงก่อนแล้วค่อยๆเพิ่มทีละครึ่งชั่วโมง ซึ่งครั้งที่ 3 หรือ 4 ผูกเชือกเกี่ยวตะขอข้อบนสุดด้วยนะ พอใช้แบบผูกข้อบนสุดได้ครบ 4-6 ชั่วโมง ครั้งต่อไปก็เว้นตะขอคู่บนสุดไว้ใช้จนครบ 4-6 ชั่วโมง คราวนี้ก็ใส่เล่นหรือซ้อมได้ตามปกติแล้ว ก็ใช้เวลาหลายวันอยู่นะแต่ข้อเสียน่าจะน้อยกว่าอีกวิธีที่จะบอก
ใช้ถุงเท้าร้อนๆ (อุ่นๆ) ช่วย โดยเลือกถุงเท้าที่บางๆหรือคู่ที่เราใส่เล่นเสก็ตประจำหรือจะใส่เล่นเสก็ตไปแช่น้ำร้อน ถ้าแน่ใจว่าแช่จนถุงเท้าไม่ดูดน้ำแล้วก็เอามาใส่ทันทีและใส่เข้าไปในรองเท้าเสก็ต [ใส่กา(ร์)ดแข็งด้วยนะ] เดินไปรอบๆในบ้านสักประมาณ 30-45 นาที ถ้าใส่อยู่แล้วรู้สึกเจ็บๆก็นั่งพักก่อนแต่อย่าถอดรองเท้าออกนะ ให้ได้ผลที่ดีที่สุด ทำแบบนี้สัก 3 วันต่อสัปดาห์ รองเท้าคู่ใหม่นี้เล่นในลานอีก 2-3 สัปดาห์ แต่ที่เราเคยอ่านเจอเค้าบอกว่าวิธีนี้จะทำให้รองเท้าเสียเร็วนะ เราก็ไม่แน่ใจอะแต่ส่วนมาก็ใช้วิธีแรกกันนะ

อ่อ ที่สำคัญอย่าลืมจดด้วยว่าเราใช้เวลาในการปรับสภาพรองเท้า (ให้มันซี้กับเท้าเราได้เร็ว) แค่ไหนด้วยเพราะเวลาที่จะเปลี่ยนคู่ใหม่จะได้รู้ว่าควรจะเปลี่ยนก่อนแข่งกี่วัน (อันนี้ไม่แนะนำให้เปลี่ยนก่อนแข่งนะ ควรจะใช้มาสักพักมากกว่า แต่เผื่อให้เวลาฉุกเฉินที่รองเท้าเก่าดันมาป่วยก่อนแข่งพอดี)

ปล. ที่เรางงคือ เวลาปรับสภาพบางตำราบอกว่าให้ย่อเข่าเยอะๆแต่บางตำราห้ามทำ ตกลงมันยังไงวะ แต่ถ้าวิธีเราคือใช้แบบปกติที่สุดเพราะเราต้องทำแบบนั้นอีกนาน (มีเหตุผลพอมั้ย)

การดูแลรักษารองเท้า

ขอพูดถึงเรื่องการติดเบลดก่อนนะ เวลาที่ติดเบลดครั้งแรก (ถ้าซื้อแยกกันมา) เค้าจะติดให้ไม่ครบทุกรูให้เราใส่ไปลองเล่นดูก่อนเพื่อให้เบลดมันอยู่ในตำแหน่งที่อยู่กลางเท้าเราที่สุดซึ่งแต่ละคนก็มีเส้นกลางเท้าที่อาจจะไม่ตรงกับตะเข็บรองเท้าที่อยู่ที่หัวรองเท้าเสมอไปนะ และเท้าแต่ละข้างก็ไม่ได้มีเส้นกลางเหมือนกันด้วยนะ ส่วนเวลาเอาไปลองใช้หาศูนย์กลางเบลดก็แค่ใส่แล้วลงไปวิ่ง Crossover ทั้งไปข้างหน้าถอยหลังและทั้ง 2 ด้านด้วย จะลองหมุนเบาๆด้วยก็ได้ ใช้ 3-4 ครั้งก็เอาไปติดน็อตเพิ่มได้ แต่อย่าตกใจไปถ้าเค้าก็ยังติดน็อตให้ไม่หมด เพราะว่าจะเหลืออีกรูสองรูเผื่อเวลาปรับหรือเปลี่ยนเบลดใหม่ (แต่ส่วนมากก็เปลี่ยนยกเซ็ท เพราะว่ามันก็พังไปพร้อมๆกัน) เรื่องเปลี่ยนเบลดใหม่แต่รองเท้าเดิมก็ไม่ค่อยนิยมนะ เพราะรองเท้าที่เป็นรูแล้วติดเบลดใหม่เข้าไปก็มีโอกาสโยกเยกอยู่ดี โดยเฉพาะถ้าทำท่า เบลแมนสปิน (Beillman Spin – เบลออาจหลุดติดมือมาได้... อิอิ) แล้วก็รองเท้าเดิมเนี่ยเปลี่ยนได้แค่สองครั้งนะ ถ้าเบลดดันพังเร็วกว่ารองเท้า (เล่นยังไงวะ) จะใส่อันที่ 3 เนี่ย เปลี่ยนคู่ใหม่เถอะไม่งั้นคนเล่นอาจจะเดี้ยงถาวรได้!!

หลังใช้ก็เช็ดเบลดให้แห้งนะ ไม่ควรเก็บรองเท้าเข้าล็อกเกอร์เพราะในล็อกเกอร์จะชื้นและอากาศไม่ถ่ายเท แน่นอนว่ารองเท้าจะขึ้นรา... (แต่ชั้นเก็บเข้าล็อกเกอร์ประจำ ก็ขี้เกียจแบกกลับนิ หนัก... – ไม่ควรเอาอย่างนะ ;D) กลับบ้านอย่าลืมเอาออกมาตากด้วย ดึงเชือกออกหลวมๆให้ลิ้นมันแลบออกมาได้จะได้แห้งเร็วๆ ตากในที่ร่มนะ ถ้าเอาไปตากแดดหนังรองเท้าจะแห้งแข็ง เดี๋ยวจะเจ็บเอาง่ายๆ...

การดูแลรักษาเบลด

หลังจากเล่นเสร็จแล้วเอานิ้วปาดน้ำแข็งออกด้วย เช็ดให้แห้ง เช็ดตามตัวน็อตด้วยนะ อีพวกนั้นแหละสนิมขึ้นง่ายนักแลกลัวไม่แห้งจะตากไว้อีกหน่อยก็ได้แล้วถ้าแน่ใจว่าแห้งแล้วก็ใส่กา(ร์)ดที่เป็นผ้าไว้ซะ อย่าเก็บใส่กา(ร์)ดแข็งเพราะมันเก็บความชื้นแล้วยังฝุ่นเข้าง่ายด้วย เค้าเอาไว้ใส่เวลาเดินในลานเบลดจะได้ไม่ทื่อง่าย แล้วก็ทำความสะอาดกา(ร์)ดแข็งนี่บ่อยๆด้วยนะ เรื่องการลับเบลดเนี่ยเอาไปลับเมื่อรู้สึกว่ามันเริ่มเกาะพื้นไม่ค่อยอยู่แล้ว (ไม่ต้องรอให้หัวทิ่มก่อนนะค่อยเอาไปลับอะ) อย่าไปลับเบลดจากพวกเคริ่องลับเบลดอัตโนมัติ (ที่อเมกาคงมีเครื่องนี้มั้ง แต่ของเมืองไทยต้องให้คนลับให้อยู่ดีนั่นแหละ ครั้งละ 100 บาท) อยู่เมืองไทยไม่มีเครื่องลับก็ไปพี่ที่ร้านโปรช็อบเค้าทำให้ บอกเค้าจะเอาคมแค่ไหนร่องเบลดเอาลึกมั้ยบอกเค้าได้นะ (เอาแบบคมที่เราเล่นได้ด้วยนะไม่ใช่ลับเสร็จลงไปในลานกระดิกไปไหนไม่ได้ อันนั้นจะพาเอาเจ็บตัวมากกว่า) เวลาที่ควรจะลับเบลดโดยเฉลี่ยนะ ก็อยู่ที่ 20-60 ชั่วโมง แล้วแต่ความบ่อยถ้าอย่างแบบไม่บ่อยเลยก็ลับทุกๆ 2 เดือน (ถ้าเล่นไม่บ่อยนะ หรือว่าไม่ค่อยได้เล่น) และก็ควรจะลับเบลดก่อนแข่งสัด 1 อาทิตย์ด้วยนะ

ดูรูปประกอบได้ในอัลบั้ม "เบลด" นะ

ก่อนจะไปเสก็ต 2–การเรียนเสก็ต เลือกลานและโค้ช

ไม่รู้ว่าเราเป็นอะไรถึงมีปัญหากับคนที่เป็นครูตลอด ตั้งแต่สมัยเรียนอนุบาลแล้ว มาเรียนขี่ม้า เรียนเสก็ตก็ยังมีเรื่องกับคนสอนอยู่ แต่ยังไงซะเอาเป็นว่าเพราะชั้นชอบมีปัญหากะครูหรือผู้ฝึกสอนอยู่แล้ว เลยทำให้เราชอบหาข้อมูลเอง เรียนรู้เอง บ่อยๆที่ฝึกเองด้วย (จึงเป็นที่มาของการทำเว็บเสปซอันนี้ – ตอกย้ำถึงจุดประสงค์จะได้ไม่นอกเรื่อง... อิอิ) แต่แน่นอนว่าพื้นฐานก็ต้องมาจากการเรียนก่อน เพราะยังไม่รู้อะไรเลยเนี่ยจะไปหาข้อมูลได้ยังไง จริงมั้ย

ความปลอดภัยในลานเสก็ต น่าสนใจดี ออกประมาณกฎมาตรฐานการเล่นเสก็ตในลาน

กฎทั่วไปของลานที่จะมีเหมือนๆกัน คือ จะเดินกันเป็นวงไปทางด้านซ้าย หรือ ทวนเข็มนาฬิกา ไม่แกล้งกัน ไม่เดินเรียงแถวกันเป็นหน้ากระดาน (ชั้นเล่นประจำว่ะอันเนี้ย.. อิอิ ก็แหมเล่นเวลาไม่มีคนกับตอนที่คนน้อยๆน่ะ... อยากเล่นแบบนี้ไปสำโรงเว้ยเพราะไกลจนคนไม่อยากไปกัน...) ไม่ดื่มหรือกินบนลานเสก็ต (ถ้าออกจากลานมาคาบไปเคี้ยวในลานเนี่ยจะอนุญาตมั้ย!! – เหมือนตัวอะไรสักอย่างว่ะ.. อิอิ) ไม่เล่นตัดลานเพราะส่วนตรงกลางจะเป็นพื้นที่สำหรับการเรียนการสอนเสก็ตที่มีกรวยตั้งเป็นเขตกั้นไว้ ถ้าไม่สนใจก็อาจเจอท่าฟลายอิ้งตัดหัวอะไรแบบนั้น.. –Flying Camel Spin- หรือถ้าโชคดีหน่อยก็จะมีหลุดออกจากโซนเรียนไปหาเอง ก็รอรับดีๆนะ อิอิ และทำตามคำแนะนำของผู้ดูแลลาน (ซึ่งก็ไม่รู้ว่าช่วยอะไรได้มั่ง..?? –หมายถึงในเมืองไทยนะ อิอิ-) ซึ่งลานก็จะมีกฎระบุไว้ที่ทางเข้าอยู่แล้วก็ต้องคอยอ่านด้วยเหมือนกันนะ ถ้าคนที่เพิ่งหัดเดินก็ควรจะเดินชิดขอบลานและพยายามอย่าวิ่ง ไม่ลงไปเล่นในลานตอนที่รถไถน้ำแข็ง (Zamboni) กำลังทำงานอยู่ (หรืออยากตายก็เชิญย่ะ... แป่ว!! จริงๆถ้าไปขวางการทำงานเค้าอาจจะโดนคนอื่นเขม่นเอาได้ เพราะเสียเวลาและเงินค่าเข้ามาแล้วไง) แต่ปกติเนี่ยใครจะเข้าคงไม่ลืมดูเวลารอบแต่ละรอบที่ลานเค้ากำหนดไว้อะนะ.. ถ้าลานที่สำโรง (Imperial World Ice Skating Samrong) รอบแรกก็จะเปิด 10.00 น. ถึง 14.45 น. และรอบที่สองก็จะเปิด 15.00 น. ถึง 20.00 น. แต่บางวันที่มีซ้อมฮอกกี้ก็จะปิดเร็วกว่าปกติหน่อย บางทีก็มีปิดแบบให้เข้าไปดูได้แต่เล่นไม่ได้ก็มี อย่างช่วงแข่งหรือช่วงที่สมาคมเค้าะจัดสอบนั่นแหละ ก็ลองเช็คดูเอานะ ส่วนที่ The Esplanade เราไม่แน่ใจว่ะ รู้แค่ว่ากรูเล่นอะไรไม่ได้เลยแค่นั้นแหละ เล็กและบัตรแพงโตครๆ เรียกว่าเหมาะกับพวกเบสิกจริงๆที่เกาะขอบหัดเดินเอาน่ะแหละ หรือถ้าพวกเซียนหมุนอย่างคนที่เล่นที่ลาดพร้าวจะหมุนกันเก่งมากไม่ไหลสักกะนิด ก็ยังพอสนุกได้อีกนิด แต่พวกที่มาจากสำโรง และเวิลด์เทรดเก่าเป็นพวกกุ้งเต้น แบบกระโดดเอากระโดดเอา ลานที่ The Esplanade เลยเล็กไปหน่อย ตั้งหลักยังไม่ทันได้กระโดดก็ชนขอบลานไปแล้ว ไม่ก็โดดข้ามไปเลย... (แล้วจะลงมาแลนดิ้งยังไงวะ)

ถ้าล้มจำไว้ว่าปล่อยตัวสบายๆไป แค่ระวังหัวกระแทกพื้น อย่าเอามือวางบนพื้นน้ำแข็ง และลุกให้เร็ว ที่เราอ่านเหมือนประมาณว่าถ้าจะล้มก็อย่าเอามือไปยันพื้น ถ้าล้มแรงๆแล้วทำแบบนั้นอาจจะทำให้กระดูกหักได้อะ ถ้าให้ดีก็เล่นระวังๆหน่อยนะ ถ้าเจอคนล้มแล้วลุกไม่ไหว อย่าเพิ่งไปดึงเค้าออกนอกลานนะให้โค้ชหรือคนดูแลลานมาช่วยจะดีกว่า แต่ไม่ได้หมายถึงว่าให้เมินนะ คือเราก็ช่วยเค้าได้คือไปยืนขวางกันคนอื่นมาโดนเค้า แต่ที่เราไม่เข้าใจคือมีนักกีฬาบางคนไม่ค่อยเคารพกฎ เค้ากั้นไว้ก็ยังออกมาวิ่งข้างนอก ไอ้วิ่งข้างนอกน่ะเราก็เข้าใจว่าบางท่ามันต้องตั้งหลักมาหรือว่าวิ่งให้เร็วๆซึ่งถ้าวิ่งในโซนเรียนคงเร็วตายเลยอะ แต่บางคนมันเกินเขตสอนแล้วยังมาเขม่นพวกที่เล่นไม่เก่งเท่าแต่เดินๆอยู่รอบๆเฉยๆก็มี ประมาณว่าแกมาเกะกะชั้นทำไมอะไรแบบนี้ก็มี ก็บอกไว้ให้ทำใจเฉยๆ ขนาดอย่างเราๆที่มีรองเท้ามาเองมันยังโทดว่าเราทำเค้าพลาด แบบไม่ดูตัวเองก่อนด้วยซ้ำ... คนดีๆก็มีอะนะแบบเราและกลุ่มเราไง.. อิอิ สนใจก็มาร่วมกลุ่มกันได้นะ (hi5 Thai Skater) อ่อ แล้วอีกอย่างนึงด้วยนะ.. อย่ายืนคุยหรือเล่นกันในลานเกะกะคนอื่น... (อันนี้เราก็ทำอยู่บ่อยๆนะ แต่ถ้าคนเยอะเราก็หลบไปนอกลานนะเว้ย)

เพิ่มเติมอีกนิด และคนที่(คิดว่า)เล่นเป็น เล่นเก่งแล้วก็ดูตรงนี้ด้วยนะ...

มารยาท.. เล่นเป็นแล้วก็ระวังคนอื่นด้วย โดยเฉพาะคนที่ยังเล่นไม่เป็นหรือเล่นไม่เก่งเท่าตัวเองน่ะนะ ถ้าเล่นโปรแกรมอยู่บางทีก็มีบ้างที่คนที่มาเล่นหลบให้ไม่ทันก็หลบเค้าหน่อย ถ้าอย่างเราๆ เราเห็นเราก็หลบให้อยู่แล้ว และถ้าคนที่แข่งมาเยอะแล้วน่าจะดูไลน์คนอื่นออกนะ ว่าเค้าจะวิ่งไปทางไหนต่อก็ต้องคอยหลบเหมือนกัน (คงไม่มีใครบ้าเล่นเลี้ยวแหกโค้งแบบรถแข่งหรอกนะ) ถ้ากลัวว่าเค้าจะแหกโค้งมาออกนั่งดูเค้าเล่นอยู่นอกลานเลยก็ได้นะ (เผื่อจะได้ลอกท่าเค้ามาใส่ในเพลงของเรามั่งไง... อิอิ)
Lutz corners มุมที่ใช้กระโดดท่า Lutz (ไว้จะเอามาลงให้ส่วนของท่ากระโดดนะ) จะใช้มุม 10 นาฬิกา และ 4 นาฬิกา คือ จะวิ่งตัดลานกันน่ะ อันนี้ก็ต้องระวังมากๆ..

เลือกโค้ชจากตำราบางส่วนและจากที่เราไปจ๊ะเอ๋เองด้วย (เซ็งว่ะ)

ถ้าจะเล่นแค่เอาสนุกๆก็คงไม่ต้องเลือกโค้ชที่ค่าสอนแพงกระฉูดขนาดนั้น แต่จริงๆก็ควรจะดูความต้องการของตัวเองก่อนว่าจะเล่นแค่ไหนและเราจะทำได้แค่ไหน ง่ายๆคือดูว่า

จุดประสงค์ของเราที่จะเล่นคืออะไร... แล้วบอกโค้ชด้วยว่าเราจะเล่นเพื่ออะไร บางทีเค้าอาจจะแนะนำให้ไปเรียนกับคนอื่นถ้าเห็นว่าเราไปได้เร็วจะได้ไม่ต้องมาเปลี่ยนโค้ชซึ่งอาจจะต้องเริ่มพื้นฐานใหม่หมดเลยตั้งแต่แรกและน่าเบื่อมากๆสำหรับคนที่เรียนมาเยอะแล้ว ถ้าเป็นแบบนั้นเปลี่ยนโค้ชไปเลยเถอะก่อนจะเรียนไปถึงขั้นสูงกว่านี้ (เราจ่ายเงินเรียนเพื่อมาเอาท่าใหม่ๆเทคนิคใหม่ๆไม่ใช่เหรอ เราไม่ได้จ่ายเงินมาเรียนซ้ำนะ ถ้าพื้นฐานมันมีเทคนิคที่ต่างจากที่เคยรู้มันก็น่าเรียนอยู่แต่ก็อย่างที่บอกว่าถ้าจะเอาตั้งแต่พื้นฐานเนี่ยไม่ใช่ว่าจะได้หรือรู้ทั้งหมดในคลาสเดียวที่ลงเรียนนะเว้ย บอกไว้ก่อนเลย)
ความสามารถในการสอนของโค้ช เน้น ”การสอน” ไม่ใช่โค้ชต้องทำได้ทุกท่าหรือบางคนทำได้ทุกท่าแต่สอนไม่ได้หรือสอนไม่เป็นก็มีอันนี้ไม่ต้องไปเชื่อพนักงานหน้าเคาน์เตอร์มากนัก ถ้าเข้าได้เข้าไปดูการเรียนการสอนเอาเองเลยว่าสไตล์นี้เราจะรับได้มั้ย โหดไปหรือปล่อยเกินไปมั้ย... เอ่อ อันนี้ดูคนเรียนด้วยก็ดีนะว่าเก่งแค่ไหน หมายถึงว่า ดูว่าก่อนที่โค้ชจะบอกเทคนิคกับหลังบอกแล้วผลมันต่างกันยังไงนั่นแหละ
เงินในกระเป๋าหรืองบประมาณในการเรียนเสก็ต... ถ้าบ้านไม่รวย เงินก็ยังไม่มีปัญญาจะหาเองก็ควรจะดูด้วยว่าเรียนกับโค้ชแบบไหน หรือจะลงเรียนบ่อยแค่ไหนถึงจะคุ้ม เพราะว่าถ้าคิดว่าสามารถซ้อมเองได้หรือมีเพื่อน มีคนช่วยดูหรือถ่ายวีดีโอให้จะลงเรียนกับโค้ชที่คิดค่าเรียนสูงๆเลยก็ได้ ถ้าเป็นสำโรงจริงๆโค้ชไม่ได้กำหนดเองนะ แค่จัดราคาตามความสามารถที่ตัวโค้ชเองทำได้มากกว่า ซึ่งค่าเรียนแพงก็เทคนิคดีอยู่เหมือนกันแต่การสอนไม่เหมือนกันนะ ถึงบอกไงว่าต้องดูเอง แต่ว่าจากตำราเล่มนึงเค้าบอกว่า ถ้าเป็นนักกีฬาเสก็ต ความสัมพันธ์กับโค้ชเนี่ยแทบจะเป็นคนในครอบครัวไปด้วยกันเลย แล้วยังมีเรื่องตารางเวลาของโค้ชว่าคิวยาวมั้ย ถ้าคิวยาวเนี่ยก็ควรจะเลี่ยงไปซะถ้าเราจะเล่นจริงๆจัง ประมาณว่าเค้าจะมีเวลาให้หรือเทคแคร์เราได้แค่ไหน (ไม่ใช่เงินมาข้าก็ไป... โค้ชแบบนั้นก็ไม่ควรจะเรียนด้วยเหมือนกัน – แอบด่าอีกแล้วกรู)

โอ้ย!! ไม่ได้เป็นโค้ชว่ะไม่รู้แล้ว... และกลัวเข้าตัวถ้าเกิดได้เป็นโค้ชซะเอง (เมื่อไหร่วะ??)

ก่อนจะไปเสก็ต1-อะไรที่ต้องมี

ชุด

ชุดที่นิยมใส่เล่นเสก็ต (สำหรับเรานะ คิดว่า...) เสื้อยืดกางเกงวอร์ม(กันน้ำได้รึถ้าให้ดีเอาแบบที่ค่อนข้างหนาหน่อยแต่ไม่อมน้ำอะ) ก็พอแลัวเพราะรู้สึกว่าถ้าใส่ชุดซะเต็มยศแต่ลงมาแล้วสะดุดขอบลานหัวทิ่มเนี่ย คงโดนหัวเราะเยาะเอาน่ะสิ (นอกจากว่าเด็กๆที่โดนพ่อแม่จับมาเล่นเสก็ตทั้งๆที่ยังเดินไม่ค่อยจะได้เลยน่ะ) แล้วรองเท้าลานน่ะไม่นิยมใส่ชุดเสก็ตหรอก.. มันไม่เข้ากันน่ะ โดยเฉพาะถ้ารองเท้าลานเป็นพลาสติกคู่บ่ะเร่งน่ะ ในเมืองไทย.. ถ้าเล่นไม่เจ๋งจริงแต่ดันใส่ชุดเสก็ตมาเล่นเนี่ยอาจจะโดนมองว่า ทุเรดได้นะ เว้นแต่ว่าเป็นเด็กหรือกรณีที่ใกล้แข่งแล้ว ใส่ให้ชินน่ะ ถ้าเล่นพอใช้ได้แล้วหน้าด้านๆหน่อยจะเอาชุดเสก็ตมาใส่ก็ได้นะ แต่หาชุดเสก็ตยากหน่อยนะถ้าอยู่ในเมืองไทยน่ะ (เราก็รับทำอะนะ เป็นงานสั่งทำ) พอเล่นได้ใส่เป็นเสื้อยืดกับกระโปรงเสก็ตก็โอเคแล้วล่ะ ดูดี แต่ขอบอกว่าถุงน่องไม่ใส่ไม่ได้นะคะ

ถ้าจะลงแข่ง.. ชุดที่จะใส่ก็ออกแบบตามเพลงซะมากกว่าเพราะเพลงมักจะมาต้งแต่ตอนซ้อมแล้ว แต่จริงๆก็คิดธีมไว้ได้เลยตั้งแต่เลือกเพลงหลักได้แล้ว โดยชุดที่จะใช้ควรสั่งล่วงหน้าไว้อย่างน้อยที่สุด 3-4 เดือนเลย เพราะถ้าร้านไม่ติดคิวก็อู้งาน!! จริงๆนะ น้อยนักที่ร้านจะทำให้ตรงเวลา โดยเฉพาะคนที่อยากได้ชุดงามๆเล่นปักซ้าาา (จนร้านถามว่าน้องจะไปเล่นลิเกเหรอ! น่ะแหละ) ถ้าสั่งตัดแล้วก็ช่วยคอยโทรจิกช่างด้วยนะจ๊ะ ว่าถึงไหนแล้ว ถ้าให้ดีเข้าไปดูเองเลยเพราะถ้ายังไม่เสร็จเราก็ยังปรับเปลี่ยนได้อยู่ รึบางทีร้านเค้าขึ้นโครงมาแล้วก็ขอเค้าลองใส่ดูเลย แล้วก็คอยแวบเข้าไปดูเป็นระยะ (แนะนำว่าถ้ามันเป็นทางผ่านแล้วมั่นใจว่าช่างอยู่ตลอดก็ควรจะเข้าไปดูแบบไม่ต้องโทรไป.. แอบชั่ว.. ดูดิ๊ว่าทำให้เราอยู่มั้ย รึพอเราออกจากร้านก็โยนงานเรากองทิ้งไว้เลย พอโทรตามค่อยหยิบมาทำ-ประสบการณ์แย่ๆแบบนี้มีเยอะอะ เพราะเราดันเจือกเรียนแฟชั่นซ้า) อ่อ นัดเวลากับช่างล่วงหน้านานๆด้วยเพราะเผื่อเอามาใส่ซ้อมแล้วชุดมีปัญหา.. มีแน่นอนนะ ขอบอก.. ไอ้ปัญหาเล็กๆน้อยๆก็พอถูๆไถๆได้ก็แล้วไป แต่ถ้าเกิดปัญหามันเกิดแบบเล่นบางท่าแล้วชุดขาดต้องรื้อทำใหม่อะไรแบบนี้จะยุ่งเอานะ (โดยเฉพาะถ้าไม่ได้ทำกระโปรงแบบคนปกติเค้าน่ะ-แบบแหว่งมั่งแหลมๆโค้งๆมั่งประมาณนั้น)

ถุงน่องเสก็ต

ถุงน่องเสก็ตมีหลายแบบแต่ที่เหมือนๆกันคือจะทอมาหนาเป็นพิเศษให้ขาอุ่นและก็กันขูดพื้นได้นิดหน่อย - เวลาที่ลานเรียบๆนะ แล้วคู่นึงไม่แพ้ง ไม่แพง เกือบ พันนึง เอง... ของผู้ชายไม่ต้องห่วงเค้านัก เพราะแทบจะเรียกว่าใส่ง่ายทั้งชุดตอนซ้อมและชุดตอนแข่ง แค่เสื้อกับกางเกงวอร์มที่มีขายเกลื่อน... เล่นจนขาดก็ไปซื้อใหม่!! ถุงน่องที่ใช้เล่นเสก็ตโดยเฉพาะมอยู่ 4 แบบ Footed จะเป็นถุงน่องที่หุ้มแค่เท้าอยู่ข้างในรองเท้าบางทีทำให้คนที่ไม่ได้รู้เรื่องเกี่ยวกับเสก็ตมองว่าชุดโป๊ได้อะสิ (ไอ้ทะลึ่ง ไม่รู้อย่าเจือกมาด่า) แบบ Stirrup จะหุ้มข้อรองเท้าและติดที่ใต้รองเท้าได้ ตอนนี้ไม่เห็นแล้วอะ เว็บนอกก็ไม่มีอะ แต่ที่โปรช็อบที่สำโรงเค้าบอกเคยขายแต่ลูกค้าไม่ชอบเลยไม่เอามาแล้ว เค้าบอกเจ็บเท้า ก็เค้าใส่ทับรองเท้านี่ไม่ได้ให้ใส่ในรองเท้า แบบ Footless จะหุ้มแค่ข้อรองเท้าแต่เห็นบางคนดึงลงมาถึงส้นเลย คงเพราะหลุดง่ายน่ะดิ แต่ใส่แล้วดูประหลาดๆหน่อยนะ จะเป็นกางเกงก็ไม่ใช่ ถุงน่องก็ไม่เชิงอะไรแบบนั้น และแบบสุดท้ายเป็นแบบ Over Boots อันนี้จะหุ้มทั้งรองเท้าเลย ของเราแอบขาดกะจุยไปตั้งแต่วันแรกเช่นเดียวกัน จะใช้ต้องเรียกว่าค่อนข้างโปรเลยทีเดียวไม่งั้นสำรองไว้ได้เลย 3-4 คู่ แพงงงงง...

สรุปให้นะว่าต้องเอาอะไรไปมั่ง

เสื้อยืดที่ใส่สบายๆ คงไม่มีใครแก้ผ้าเล่นเนอะ... บ้า...
กางเกงวอร์มหรือกางเกงยืด (ที่ใส่แล้วสามารถกางขาได้ตามความสามารถของแต่ละบุคคล เช่นถ้ากางขาได้เกิน 180 เนี่ยก็ควรจะเป็นกางเกงยืดได้เยอะๆประมาณนี้)
บัตรสมาชิกลาน (ถ้าไปบ่อยมากจนเค้าจำได้อาจะไม่ต้องใช้ เอ๊ะ ยังไง) และเงิน (ไม่งั้นเข้าลานเสก็ตไม่ได้ หรือถ้ามีบัตรแล้วคิดว่าจะไม่กินอะไรเลยเหรอ!! ตอนเดินทางล่ะ ค่าเรียนเสก็ตอีก)
ถุงเท้า สำคัญนะ เพราะกันเสียดสีกับรองเท้าโดยตรงจะเป็นแผลได้ กันเท้าลื่นเวลาที่เล่นนานๆ กันรองเท้าเหม็นได้ระดับนึง (ไม่แน่ใจแฮะ) ถุงเท้าที่ใช้ควรจะเป็นถุงเท้าที่บางๆนะ ถ้าเป็นรองเท้าของตัวเองก็ใช้ถุงเท้าแบบถุงน่องเลยจะดีมาก (จริงๆตอนซื้อรองเท้าเค้าก็จะใส่ถุงเท้าที่จะใช้ใส่เล่นจริงๆลองรองเท้ากันอยู่แล้วอะนะ)
กรณีเป็นชุดเสก็ตหรือกระโปรงก็อาจจะไม่ต้องมีกางเกงยืดนะ (ผู้หญิงโอนลี่นะเว้ยผู้ชายอย่าทำ!!) แต่ต้องใช้เป็นถุงน่องที่ใช้เล่นเสก็ตแทน
เสื้อกันหนาว หรือแจ็กเก็ต... ลานเสก็ตนะไม่ใช่ทะเลทราย ถึงจะเล่นจนโปรแบบเหงื่อตกเพราะวิ่งตลอดก็เถอะ ข้อดีอีกอย่างคือ เวลานึกอยากเล่นผาดโผนขึ้นมาใสไว้จะได้ไม่เป็นแผล นักกีฬาจะใส่ตอนอบอุ่นร่างกานก่อนเล่นเสก็ตจนถึงตอนวอร์มในลานด้วยนะ ถ้าร่างกายอุ่นจะเล่นได้ดีกว่าไง
รองเท้าเสก็ต (ที่มีเบลด!! ไม่มีแล้วจะเล่นไงวะ) แต่อันนี้ถ้าเพิ่งเล่นก็ใช้รองเท้าลานไปก่อนก็ได้ มั่นใจว่าชั้นเอาจริงแน่ค่อยซื้อจะดีกว่า เพราะคู่นึงไม่ใช่หลักร้อย และใส่กว่าจะชินอีกเป็นสัปดาห์ ซึ่งทรมานมากกกก... ขอบอก
น้ำ.. อย่าบอกว่าไม่กินนะ เพราะถึงจะเล่นเสก็ตมันก็คือกีฬา ออกกำลังแล้วไม่กินน้ำเหรอจ๊ะ...

สำหรับคนที่มีรองเท้ามาเอง

ผ้าเช็ดรองเท้า จะใช้เป็นทิชชู่ก็ตามใจถ้าเช็ดแห้งกว่าผ้า!! (เราก็ชอบใช้ทิชชู่ในห้องน้ำที่ลานเสก็ตมาเช็ดประจำ อิอิ)
กา(ร์)ดแข็ง (Hard Guard) จำเป็นนะถ้าไม่อยากเอารองเท้าไปลับเบลดบ่อยๆ ใช้ใส่เดินในลาน ลานเมืองไทยปูพื้นยางแล้ว จะไม่ใช้ก็ได้ แต่อย่างว่ากา(ร์)ดพวกนี้ทำมาไว้กันเบลดทื่ออยู่แล้ว ถ้าใส่เดินในลานด้วยก็จะดี ตอนนี้เห็นโฆษณาในเว็บเสก็ตเค้ามีการ์ดยางแบบมีไฟด้วย แต่มันฟุ่มเฟือยค่ะ เพราะมันก็ทำได้แค่กันเบลดทื่อแค่นั้น อยู่ใต้เท้าน่ะคนเค้าไม่ค่อยสนใจหรอก ลงลานเสก็ตก็ต้องถอดวางไว้ ระวังจะหายเอาง่ายๆด้วยนะ ขนาดแบบธรรมดาๆยังมีโดนขโมยกันเลย อ่อ ข้อดีอีกอย่างคือ กันเบลดจิ้มทะลุกระเป๋า!! เราใส่กระเป๋าผ้าน่ะแล้วมันจิ้มทะลุไง คือแบบตอนนั้นกา(ร์)ดโดนขโมย ไม่รู้จะเอาไปทำไมแค่สีดำเรียบๆธรรมดาๆเอง แต่ก็ไม่ค่อยได้ใช้ด้วยเลยไม่ได้ซื้อใหม่ เดี๋ยวนี้ต้องใช้เวลาหิ้วรองเท้าไปเพราะไม่ได้เป็นสมาชิกลานเสก็ตแล้ว ไม่ได้เช่าล็อกเกอร์เก็บ (ทำแบบนี้ไม่ดีนะ - ดูเรื่องการดูแลรักษารองเท้าด้วยนะ--**ไว้จะมาลงให้นะ)
กา(ร์)ดผ้า (Soft Guard) จำเป็นมากสำหรับคนที่มีรองเท้าเป็นของตัวเอง ใช้เวลาเก็บรองเท้ากันความชื้นรักษาอุณหภูมิให้เบลด จะได้ไม่ขึ้นสนิม เดี๋ยวนี้มีเป็นรูปสัตว์เยอะแยะเลยแต่ดูท่ามันบางๆอะ บางคนเค้าก็แค่หุ้มเอาสวยๆก็มี

อุปกรณ์เพิ่มสำหรับบางคนและบางทีติดจนเป็นนิสัย เรียกว่าไม่มีไม่ได้

ถุงมือ จริงๆจำเป็นมากสำหรับคนที่เพิ่งเริ่มเล่นเพราะเวลาล้มจะเจ็บมือ หรือถ้าล้มบ่อยๆน้ำแข็งกัดมือถลอกหมดพอดี แต่ถ้าล้มไม่บ่อยแล้วก็ไม่ต้องใช้ก็ได้.. ถ้าสังเกตดีๆนักกีฬาเค้าจะใส่บ้างไม่ใส่บ้างจะได้ชินเวลาแข่ง เพราะเวลาแข่งเค้าไม่ใส่ถุงมือกันนะ (จะทำให้ชุดไม่สวยง่ะ)
ซิลิโคนแบบแผ่น หรือแบบสวม (ตอนที่เขียนเมืองไทยมีขายแค่นี้อะนะ) กันรองเท้ากัดไม่ก็กันเจ็บเพราะมันกดเท้า เค้าจะใส่ในถุงเท้ากันน่ะนะ
เหล็กดึงเชือก อันนี้พวกฮอกกี้เค้าจะใช้กันเพราะรองเท้ามันแข็ง เชือกก็ใหญ่แต่พวกที่เล่นเสก็ตลีลาไม่ค่อยเห็นนะ แต่เพื่อนที่เล่นฮอกกี้บอกเคยใช้เหล็กดึงแล้วเชือกขาดเพราะไปเกี่ยวที่กลางเชือกเอาน่ะสิ ถ้าจะใช้ก็ต้องระวังหน่อยนะ..
ผ้ายืดคลุมรองเท้า (Boots Cover) ตามเว็บขายจะมี 2 แบบ แบบใส่คลุมกันรองเท้าไปสีกันเองจนเป็นรอย กับคลุมทับรองเท้ากันน้ำแข็งขูดหรือเบลดไปปาดรองเท้าเป็นรอย (แต่ไอ้อันหลังนี่ก็ไม่ได้ช่วยกันได้เท่าไหร่หรอกนะ เพราะเอาเข้าจริงๆก็ดันเอาปลายเบลดนั่นแหละจิ้มซะงั้น กันยังไงก็ทะลุ นอกจากว่าจะใช้เป็นตาข่ายโลหะแบบอัศวินยุคโบราณใช้เวลารบน่ะแหละ... หนักนะขอบอก.. อิอิ) แรกๆเราก็ใช้นะ แต่บ่อยๆที่มันหลุดแบบรู้ตัวมั่งก็ดึงมาคลุม ไม่รู้ตัวก็รองเท้าเป็นรอยไปแล้ว เลยเลิกใช้ ไม่ใช่แค่นั้น วันแรกกับรองเท้าคู่แรก อีชั้นก็เล่นจนเอาเบลดไปจิ้มหัวรองเท้าจนหนังรองเท้าลอกเข้าให้ทั้งๆที่ใส่โครเวอร์อยู่ – ที่คลุมรองเท้าน่ะแหละ - ไปๆมาเริ่มรู้สึกว่า ถ้ารองเท้าไม่เยินเนี่ย ดูไม่ขลัง ดูไม่เก่ง (ความจริงคือไม่เก่งไงถึงได้รองเท้าเละเทะขนาดนั้นน่ะ ทั้งล้ม ทั้งขัดขาตัวเอง! อันนี้ บ่อย) เป็นว่าถ้ารองเท้าไม่เยินเนี่ยไม่กล้าเล่นมาก ตอนเอาคู่ที่สองมานะ กลัวรองเท้าเป็นรอยมากๆ หลังจากนั้น 2-3 สัปดาห์ แค่ 2-3 สัปดาห์เท่านั้น!! (ช่วงนั้นไปทุกวันได้มั้ง) รองเท้าเข้าที่กับเท้าเราแล้วก็เรียบร้อย... สภาพรองเท้ายังกะใช้มาปีนึง... (รักษาของมากๆ)
พลาสเตอร์ ไม่รู้ว่าพกกันรึเปล่า แต่เราพกไว้ตลอดว่ะ แต่ก็ได้ใช้บ่อยเลยล่ะ เพราะเล่นไม่ระวังอยู่แล้วได้แผลประจำ ไม่เป็นแผลก็รองเท้ากัด ไม่รู้จะกัดอะไรนักหนาเปลี่ยนที่กัดอีกตะหาก
เชือกกระโดด... มาวอร์มที่ลานไงคะ โดยเฉพาะถ้าเป็นสมาชิกแล้วช่วงเปลี่ยนรอบไม่อยากออกไปไหนแต่ก็หนาวจะแข็งตายก็เอามาโดดให้อุ่นได้นะ
เสบียง.. ไม่ได้จัดปาร์ตี้นะ แต่ก็อามานั่งโซ้ยกันประจำ กินมั่งเล่นมั่ง โดยเฉพาะช็อกโกแล็ต (เคล็ดลับนักกีฬา เค้าจะกินกันก่อนแข่ง 1 ชั่วโมง มันช่วยให้เล่นดีขึ้นเพราะ ช็อกโกแลตมีสารอะไรสักอย่างเนี่ยล่ะมากระตุ้น)

Advertising: FD2rFS my own brand

เข้าไปดูผลงานเราได้ที่ http://fd2rfs.multiply.com/ มีไม่เกี่ยวปนๆ ด้วยแต่เราว่าไอ้ที่ไม่เกี่ยวน่ะมันเป็นเรื่องดีๆไง เลยไม่เอาออก

ปล. รูปที่เอามาขึ้นให้วันนี้ เป็นอุปกรณ์ที่จำเป็นและไม่จำเป็น ก็คิดเอาเองว่าอะไรจำเป็นแค่ไหนอะนะ

2007/5/5 21:59 | 添加评论 | 固定链接 | 写入日志 | ก่อนจะไปเสก็ต

การแข่งขันต่างๆ-เท่าที่ชั้นรู้-มั้ง!!

การแข่งขันต่างๆ

ระดับในประเทศ ของไทยมีอยู่แค่การแข่งขันเดียวคือ Skate Thailand ของสมาคมฯจัดแต่กฎน่าจะอิงมาจากของ ISU นะ

ระดับประเทศ

· เอาสนุกๆมักจะเป็นการแข่งขันภายใต้กฎกติกาของ ISI ซึ่งให้เหรียญง่าย ตามวัตถุประสงค์ของสมาคมที่เน้นให้คนหันมาเล่นเสก็ตน้ำแข็ง สนับสนุนการเล่นเสก็ตแบบครอบครัว ไม่จำกัดอายุและระดับการแข่งขัน

o Skate Hong Kong, Skate Singapore, Skate Malaysia, Skate Indonesia, etc. เห็นแล้วก็แปลกๆว่ะ เพราะว่าเวลามีรายการพวกนี้คนไทยมักจะไปแข่งกับเค้าด้วย แต่พอเป็น Skate Thailand กลับมีแต่คนไทย!! ทั้งคนไทยที่เล่นเสก็ตในต่างประเทศ คนไทยที่เริ่มเสก็ตในประเทศแล้วไปต่อต่างประเทศ หรือแม้กระทั่งคนไทยที่เล่นในเมืองไทยอยู่แล้ว – ไม่มีปัญญาไปเล่นที่อื่น... (รึเปล่า)

o Skate Asia ขอบอกว่าโคตรเอเชียอะ ไม่มีคนญี่ปุ่นมาแข่งด้วยนะ และอีกหลายประเทศในเอเชียที่ไม่ได้มาด้วย แต่เล่นเสก็ตเหมือนกัน (มั้ย??)

· แข่งเล่นๆหาเงินของนักเสก็ตน่าจะเป็นประเภท Four Continent เพราะดูแล้วเหมือนเอามาแค่ตัวแทนเพียงคนเดียวจากแต่ละโซนในแต่ละประเภทการแข่งขัน ซึ่งถ้าเป็นการแข่งขันจริงๆจังเนี่ย คนแข่งจะมาเยอะกว่านี้ แล้วดูเค้าแข่งกันแบบสบายๆด้วย เลยคิดว่าคงเหมือนหารายได้มากกว่า จริงๆแข่งรายการไหนก็ได้เงินกันนะ ยกเว้นเมืองไทยบ้านเราที่ เก่งแค่ไหนก็จ่ายเอาเอง!

ระดับประเทศแบบซีเรียสๆ

โอลิมปิก – ทุกๆ 4 ปี ใน Winter Olympic

รายการย่อยรายปี – World Cup, Grand Prix, Cup of Russia, Skate Canada, Trophee League, etc. อาจจะมีรายการที่ย่อยกว่าคือ แบ่งเป็นระดับเลย อย่าง World Junior, Junior Grand Prix อะไรแบบนี้

ถ้าจะนับแต่ในเอเชียนะ

ของ ISI – เสก็ตมาเลเซีย, เสก็ตฮ่องกง เสก็ตอินโดนีเชีย เสก็ตฟิลิปินส์ ก็ประมาณว่าของแต่ละประเทศจัดแข่งกันแบบสนุกๆ (และเอาเงินกันสนุกเลยด้วยเหมือนกัน ชั้นเลยไม่แข่งไง เปลืองเงิน) แข่งทุเรดยังไงก็ได้เหรียญ (อาจจะโดนโห่ ถ้าเล่นไม่ดีจริงๆ)

ของ ISU – ก็จะมีพวก Asian Junior, Asian Winter Games มีไรอีกไม่รู้แล้วล่ะแต่น่าจะไม่เยอะ เดี๋ยวนี้ ฮ่องกงก็เริ่มใช้ข้อบังคับรึระดับการแข่งแบบ ISU มาใช้แล้วนะ แต่จีนเนี่ยน่าจะมานานแล้ว... ไม่งั้นคงไม่มีนักเสก็ตจีนที่ไปโอลิมปิกเยอะแบบนั้นเหรอกนะ

2007/5/1 22:24 | 添加评论 | 固定链接 | 写入日志 | การแข่งขัน

สมาคมเสก็ตทั่วโลก

สมาคมระดับนานาชาติ ซึ่งจัดเป็นมาตรฐานของสมาคมเสก็ตทั่วโลก
• Ice Skating Institute (ISI)
• Ice Skating Institute of Asia
• International Gay Figure Skating Union
• International Skating Union (ISU)
• Professional Figure Skaters Cooperative
• Professional Skaters Association
• World Figure Skating Museum
• World Skating Federation

สมาคมเสก็ตประจำประเทศต่างๆ
• เกาหลี: Korea Skating Union
• คโรเอฌ: Croatian Skating Federation
• คาซัคสถาน: Czech Figure Skating Association
• แคนาดา: Skate Canada
• จีน: Chinese Figure Skating
• จีนไทเป: Chinese Taipei Figure Skating
• เซอร์เบีย: Association of Skating Sports of Serbia
• เดนมาร์ค: Dansk Skøjte Union
• ตุรกี: Turkish Ice Skating Federation
• นอร์เวย์: Norwegian skating federation (Norges Skøyteforbund)
• นิวซีแลนด์: New Zealand Ice Skating Association
• เนเธอร์แลนด์: Netherlands skating federation (KNSB)
• ญี่ปุ่น: Japan Skating Federation
• บอสเนีย และ เฮเสรโกวิเนีย: Skating Federation of Bosnia and Herzegovina
• บราซิล: Confederação Brasileira de Desportos no Gelo
• บัลแกเรีย: Bulgarian Skating Federation
• เบลเยี่ยม: Koninklijke Belgische Kunstschaatsen Federatie
• เปอร์โตริโก: Puerto Rican Figure Skating Federation
• โปแลนด์: Polish Figure Skating Association
• ฝรั่งเศส: Commission Sportive Nationale de Patinage Artistique
• ฝรั่งเศส: Fédération Française des Sports de Glace
• ฟินแลนด์: Finnish Figure Skating Association
• ยูเครน: Ukrainian Figure Skating Federation
• เยอรมัน: Deutsche Eislauf-Union (DEU)
• รัสเซีย: Figure Skating Federation of Russia
• โรมาเนีย: Federatia Romana de Patinaj
• แลตเวีย: Latvian Skating Association
• สิงคโปร์: Singapore Ice Skating Association
• สโลวเกีย: Slovak Figure Skating Association
• สโลเวเนีย: Slovene Skating Union
• เสปน: Real Federación Española de Deportes de Invierno
• สวีเดน: Swedish skating federation (Svenska Konståkningsförbundet)
• สวิสเซอร์แลนด์: Schweizer Eislauf-Verband
• สหราชอาณาจักร: National Ice Skating Association of UK Ltd
• สหรัฐอเมริกา: United States Figure Skating Association
• ออสเตรเลีย: Ice Skating Australia Incorporated
• อาร์เจนตินา: Federación Argentina de Patinaje Sobre Hielo
• อิตาลี Federazione Italiana Sport del Ghiaccio (FISG)
• แอนดอร่า: Federació Andorrana d'Esports de Gel
• แอฟริกาใต้: South African Figure Skating Association
• ฮ่องกง: Hong Kong Skating Union
• ฮังการี: Hungarian National Skating Federation

องค์กรและสมาคมอื่นๆที่เกี่ยวข้องกับเสก็ตน้ำแข็ง
• Australian Professional Skaters' Association
• British Ice Teachers Association
• European Figure Skating – องค์กรไม่หวังผลกำไร
• Latino International Skating Coalition
• Schweizer Eislauflehrer Verband
• Skating Association for the Blind and Handicapped (SABAH)

ข้อมูลจาก Frogs on Ice Skate Web

2007/5/1 22:17 | 添加评论 | 固定链接 | 写入日志 | องค์กร